Lui - Isabelle Boulay

C’est par une journée grise

Dans la route de l'église

Que remontent en moi

Les images de mon passé

Dans ce petit cimetière

Quelque part près de la mer à Gaspé

Je suis là toute seule et fière

Sur la tombe de mon père

Et les souvenirs

Abondent dans mes pensées

Dans ce tout petit village

Construit au bord du rivage

Dans ce beau coin de pays où je suis née

Avec mon père et ma mère

Moi, ma sœur et puis mon frère

Jadis, tous ensemble

Comme on était heureux

Dans cette petite chaumière

Bâtie des mains de mon père valeureux

Par les dures soirées d’hiver

Les plus jeunes assis parterre

Écoutaient ses histoires et contes de fées

Dans le vent et la froidure

Sous nos chaudes couvertures

On n’demandait pas mieux que de l'écouter

Au fond de moi quand j’y pense

Ces moments de mon enfance

Sont scellés à tout jamais dans mes pensées

Quand j’ai besoin de courage

Il m’arrive de retourner m’y abreuver

C’est quelque chose d’immense

Ce sentiment d’appartenance

Que je sens vibrer au plus profond de moi

Même après sa longue absence

Je sens toujours sa présence auprès de moi

Il a mis dans mes bagages

De sa force, de son courage

Dieu sait combien, j’en ai besoin aujourd’hui

Où que je sois dans le monde

Chaque minute, chaque seconde

À tous les instants, je pense encore à lui

C’est quelque chose d’immense

Ce sentiment d’appartenance

Que je sens vibrer au plus profond de moi

Même après sa longue absence

Je sens toujours sa présence auprès de moi

Même après sa longue absence

Je sens toujours sa présence auprès de moi

Het is een grijze dag

Op weg naar de kerk

Wat komt er in mij op

Foto's uit mijn verleden

Op dit kleine kerkhof

Ergens aan zee in Gaspé

Ik ben hier helemaal alleen en trots

Op het graf van mijn vader

En de herinneringen

Vol in mijn gedachten

In dit kleine dorpje

Gebouwd aan de rand van de kust

In dit prachtige deel van het land waar ik ben geboren

Met mijn vader en mijn moeder

Ik, mijn zus en dan mijn broer

Vroeger, allemaal samen

wat waren we blij

In dit kleine huisje

Gebouwd door de handen van mijn dappere vader

Door de barre winteravonden

De jongste zittend op de grond

Geluisterd naar zijn verhalen en sprookjes

In de wind en de kou

Onder onze warme dekens

We hebben niet beter gevraagd dan ernaar te luisteren

Diep van binnen als ik eraan denk

Die momenten uit mijn kindertijd

Zijn voor altijd verzegeld in mijn gedachten

Wanneer ik moed nodig heb

Soms ga ik terug om daar te drinken

Het is iets enorms

Dit gevoel van verbondenheid

Dat ik diep van binnen voel trillen

Zelfs na zijn lange afwezigheid

Ik voel altijd zijn aanwezigheid in mijn buurt

Hij stopte in mijn bagage

Van zijn kracht, van zijn moed

God weet hoeveel ik vandaag nodig heb

Waar ik ook ben in de wereld

Elke minuut, elke seconde

Elk moment denk ik nog aan hem

Het is iets enorms

Dit gevoel van verbondenheid

Dat ik diep van binnen voel trillen

Zelfs na zijn lange afwezigheid

Ik voel altijd zijn aanwezigheid in mijn buurt

Zelfs na zijn lange afwezigheid

Ik voel altijd zijn aanwezigheid in mijn buurt