Loretta - Iron & Wine

«Look at the shadow on our tree;

Seems we’ll meet an early dusk.»

Loretta looked up, the grey sky low,

Two-by-two on the bus.

Water and anger in our house,

Though she spoke of rainbows.

Reaching the roof with soaking shoes.

River’s up, where’d she go?

You’re wiser, Loretta.

You’re wiser, and only twenty-five.

Churning, the TV floating by

Through our room and out the door,

Loretta, she prayed for what to do

If it rained anymore.

She was a washcloth wet with love

I was not.

She was mine.

I’m in the olive tree next door.

River’s up to my eyes.

You’re wiser, Loretta.

Much wiser, and only just in time.

«Kijk naar de schaduw op onze boom;

Het lijkt erop dat we een vroege schemering tegenkomen.»

Loretta keek omhoog, de grijze lucht laag,

Twee aan twee in de bus.

Water en woede in ons huis,

Hoewel ze het had over regenbogen.

Met doorweekte schoenen het dak bereiken.

De rivier is op, waar is ze heen?

Jij bent wijzer, Loretta.

Jij bent wijzer, en pas vijfentwintig.

Karnen, de tv zweeft voorbij

Door onze kamer en de deur uit,

Loretta, ze bad om wat ze moest doen

Als het niet meer regent.

Ze was een washandje nat van liefde

Ik was niet.

Ze was van mij.

Ik zit in de olijfboom ernaast.

De rivier staat me tot mijn ogen.

Jij bent wijzer, Loretta.

Veel wijzer, en maar net op tijd.