Resistirem - Gossos

Sempre buscant la tàctica perfecta

Publicitat indigesta

M’emprenyo perquè a mi no em cal

Brutícia sorda, llorda que m’angoixa

Sempre hi ha algú que intenta vendre’m

La clau de la felicitat

Ara podem triar, decidir com i quan

Però el compte enrere no atura, no espera

Aixeca bé el teu cap

Vull que et miris al mirall

Ja res és com abans

Ho hauries d’acceptar

Fins que canviïn les coses, ens voldran humiliar

Fins que ens tractin com cal, doncs ens hauran d’aguantar

Fins que ens tallin les ales, no deixarem de cridar

Fins que algú ens faci cas

Si mai em pares per fer-me una enquesta

Et diré el que em molesta

Sembla que ens han buidat el cap

Des del sofà, la cel·la que et dispersa

La tele encesa com sempre

Veuràs un dia el teu final

Ara podem triar, decidir i remenar

Però el compte enrere no atura, no espera

Connectat a la realitat, tarifa plana ideal

Però si no pagues no et miren, no et senten

Fins que canviïn les coses, ens voldran humiliar

Fins que ens tractin com cal, doncs ens hauran d’aguantar

Fins que ens tallin les ales, no deixarem de cridar

Fins que algú ens faci cas

Fins que canviïn les coses, ressorgirem tots del fang

Fins que ens tractin com cal, no ens deixarem atrapar

Fins que ens tallin les ales, resistint l’eix del mal

Seguirà tot igual

Altijd op zoek naar de perfecte tactiek

Onverteerbare reclame

Ik werk omdat het niet nodig is

Dof vuil, vuil dat me van streek maakt

Er is altijd wel iemand die me probeert te verkopen

De sleutel tot geluk

Nu kunnen we kiezen, beslissen hoe en wanneer

Maar het aftellen stopt niet, het wacht niet

Hou je hoofd omhoog

Ik wil dat je in de spiegel kijkt

Niets is meer hetzelfde

Je zou het moeten accepteren

Totdat de dingen veranderen, zullen ze ons willen vernederen

Totdat ze ons goed behandelen, zullen ze ons moeten verdragen

Totdat onze vleugels geknipt zijn, zullen we niet stoppen met schreeuwen

Totdat iemand op ons let

Als je ooit langskomt om een ​​enquête in te vullen

Ik zal je vertellen wat me dwars zit

Het lijkt erop dat ons hoofd leeg is

Vanaf de bank, de cel die je verstrooit

De tv staat zoals gewoonlijk aan

Op een dag zul je je einde zien

Nu kunnen we kiezen, beslissen en schudden

Maar het aftellen stopt niet, het wacht niet

Verbonden met de realiteit, ideaal forfait

Maar als je niet betaalt, kijken ze je niet aan, horen ze je niet

Totdat de dingen veranderen, zullen ze ons willen vernederen

Totdat ze ons goed behandelen, zullen ze ons moeten verdragen

Totdat onze vleugels geknipt zijn, zullen we niet stoppen met schreeuwen

Totdat iemand op ons let

Totdat de dingen veranderen, zullen we allemaal uit de modder opstaan

Zolang we niet correct worden behandeld, worden we niet gepakt

Totdat onze vleugels zijn afgesneden, weerstand biedend aan de as van het kwaad

Alles zal hetzelfde blijven