El Follet - Gossos

A les portes d’una gran ciutat hi ha algú passejant

Els secrets d’una rondalla estan segurs al seu cap

Sempre diu que ningú l’acompanya però no no no no

No vol deixar la ciutat

És un follet no és pas un home

És un follet no és pas un home

Com trets d’un conte el seu somriure i ell viuen d’esquena al passat

Ell és com una pàgina enganxada del llibre del temps, ningú no el recordarà

És un follet no és pas un home

És un follet no és pas un home

Però mai ningú ho sabrà

Sempre esperes que et vingui a buscar cada cop més enllà

Sempre esperes que et vingui a buscar cada cop més enllà

Els avis l’han vist sempre com és ara ell no s’ha fet gran

Només te por de comiat

Diu que quan més estima més enyora

Quan li falta qui per ell no plora

És un follet no és pas un home

És un follet no és pas un home

Però mai ningú ho sabrà

Aan de poorten van een grote stad loopt iemand

De geheimen van een rondalla zijn veilig in zijn hoofd

Hij zegt altijd dat er niemand bij hem is maar nee nee nee nee

Hij wil de stad niet verlaten

Hij is een kabouter, geen man

Hij is een kabouter, geen man

Als uit een verhaal haar glimlach en hij leeft met hun rug naar het verleden

Hij is als een vastzittende pagina in het boek des tijds, niemand zal zich hem herinneren

Hij is een kabouter, geen man

Hij is een kabouter, geen man

Maar niemand zal het ooit weten

Je verwacht altijd dat het komt en je steeds verder vindt

Je verwacht altijd dat het komt en je steeds verder vindt

De grootouders hebben hem altijd gezien zoals hij nu is, hij is niet volwassen geworden

Je bent gewoon bang voor afscheid

Hij zegt dat als hij meer liefheeft, hij meer mist

Als hij iemand voor hem mist, huilt hij niet

Hij is een kabouter, geen man

Hij is een kabouter, geen man

Maar niemand zal het ooit weten