Quartiere - Gianni Togni

C'è un quartiere

Di fiocchi rosa davanti a ogni casa

Dove per strada è sempre un dopoguerra

E si guarda per terra cercando portafogli improbabili

Gente che va

Con grandi cappotti grandi curiosità

Torna con i notturni dormendo se può

Ha in testa pensieri che altrove no non si pensano

Un cielo basso un giardino senza neanche un bambino

Quattro giochi che fanno quasi un lunapark

E là che si vive

La vita per strada

Una vita inventata

Tutti artisti prima o poi

Che s’incontrano in giro

Anche senza un motivo

Qualche volta s’innamorano

Ma non per l’eternità

Lentamente però si va avanti

Tranquilli e furfanti

Ogni tanto c'è un anno in più

Da vendere a poco

Da spendere al gioco

Se va male si può ridere

E poi non pensarci su

Gente che va

Ha sempre fretta poi chissà cosa fa

Sta dappertutto a volte anche in galera

Oppure sta sola o lavora quando capita

Qualche negozio così qualche palazzo arancione

Un capolinea una piazza tanta pubblicità

E' là che si vive

La vita per strada

Pagando ogni rata

Tutti amici prima o poi

Che si danno da fare

O si lasciano andare

Qualche volta si ritrovano

E festeggiano in un bar

Forse è vero che sono dei matti

Hanno mille progetti

Ne discutono per giorni

Scommettono forte

Credendo alla sorte

Ed invecchiano chiedendosi

Da grandi cosa si farà

Ed invecchiano chiedendosi

Da grandi cosa si farà

Er is een wijk

Van roze strikken voor elk huis

Waar het op straat altijd naoorlogs is

En we kijken naar de grond op zoek naar onwaarschijnlijke portemonnees

Mensen gaan

Met grote jassen grote curiositeiten

Ga terug naar de nocturnes, slaap als je kunt

Hij heeft gedachten in zijn hoofd waaraan nergens anders wordt gedacht

Een lage lucht, een tuin zonder zelfs maar een kind

Vier games die bijna een kermis maken

Dat is waar je woont

Het leven op straat

Een verzonnen leven

Alle artiesten vroeg of laat

Die elkaar ontmoeten

Zelfs zonder reden

Soms worden ze verliefd

Maar niet voor de eeuwigheid

Langzaam gaan we echter vooruit

Rustig en schurken

Zo nu en dan is er een extra jaar

Om goedkoop te verkopen

Te besteden aan het spel

Als het fout gaat, kun je lachen

En denk er dan niet aan

Mensen gaan

Hij heeft altijd haast, wie weet wat hij doet

Hij is overal, soms zelfs in de gevangenis

Of ze is alleen of werkt als het gebeurt

Sommige winkels dus wat oranje gebouwen

Een eindpunt, een plek voor veel reclame

Dat is waar je woont

Het leven op straat

Elke termijn betalen

Vroeg of laat allemaal vrienden

Dat ze het druk krijgen

Of ze laten zichzelf gaan

Soms komen ze samen

En dat vieren ze in een bar

Misschien is het waar dat ze gek zijn

Ze hebben duizend projecten

Ze praten er dagenlang over

Ze zetten groot in

Geloven in het lot

En ze worden oud terwijl ze zich afvragen

Als ze volwassen zijn, wat zal er dan gebeuren

En ze worden oud terwijl ze zich afvragen

Als ze volwassen zijn, wat zal er dan gebeuren