Come Milano - Ghali

Ho perso troppo tempo dietro a scemenze altrui

Messo troppo in disparte negli angoli più bui

Ora il rap è più forte di me ho una carriera in cui rappo come vuole lui

Crisi di adolescenza, crisi di astinenza

Dio riempimi di benza, mamma dammi la tua pazienza

E io lo so dai, so che anche tu sai

Che i consigli che dai alla fine non li segui mai

E senza lei e senza sigarette sto nei guai

Mentre cammino, mi giro, so che tu non tornerai

E quante volte ho scritto pucciando la biro in lacrime

Per poter raccontare tutto ciò che non è facile

Oh, oh, oh

Mi odio e mi amo, come Milano, come fai te

Come fai te

Oh, oh, oh

Mi odio e mi amo, come Milano, come fai te

Come fai te

Le tue eran finte ferree, come stalattiti

Demoni sorgevano appuntiti come stalagmiti

Beato chi sta con Anna

Che anche se tutto va al contrario Anna resta uguale e lo ama

E io continuo a bruciare come paglia nel Sahara

Questo è per chi si è sentito solo con un padre che non chiama

Che non chiama

Per chi è cresciuto veloce tra autobus e metro

Per chi fa un passo avanti e due passi indietro

Chi, come me, al sedile posteriore pensa al futuro anteriore guardando oltre il

vetro

(Per chi) L’ape nella merda trova l’unico fiore

La mosca in mezzo ai fiori trova l’unica merda

Decidi chi essere ma è scritto, Dio è uno scrittore

Vorrei sapere perché non ci fa una canzone

Oh, oh, oh

Mi odio e mi amo, come Milano, come fai te

Come fai te

Oh, oh, oh

Mi odio e mi amo, come Milano, come fai te

Come fai te

Ik heb te veel tijd verspild aan andermans dwaasheid

Te ver uit elkaar geplaatst in de donkerste hoeken

Nu is rap sterker dan ik. Ik heb een carrière waarin ik rap zoals hij dat wil

Crisis van adolescentie, terugtrekkingscrisis

God vul me met brandstof, mama geef me je geduld

En ik weet het, kom op, ik weet dat jij het ook weet

Dat het advies dat je geeft je uiteindelijk nooit opvolgt

En zonder haar en zonder sigaretten zit ik in de problemen

Terwijl ik loop, draai ik me om, ik weet dat je niet terugkomt

En hoe vaak heb ik met mijn biro in tranen geschreven

Om alles te kunnen vertellen wat niet makkelijk is

Oh Oh oh

Ik haat en hou van mezelf, zoals Milaan, zoals jij doet

Hoe gaat het met u

Oh Oh oh

Ik haat en hou van mezelf, zoals Milaan, zoals jij doet

Hoe gaat het met u

De jouwe waren nep ijzer, zoals stalactieten

Demonen stegen puntig als stalagmieten op

Gezegend is hij die bij Anna is

Dat zelfs als alles andersom gaat, Anna hetzelfde blijft en van hem houdt

En ik blijf branden als stro in de Sahara

Dit is voor degenen die zich alleen hebben gevoeld met een vader die niet belt

Dat roept niet

Voor wie snel is opgegroeid tussen bus en metro

Voor degenen die één stap vooruit en twee stappen terug doen

Wie, net als ik, op de achterbank denkt aan de toekomst aan de voorkant die verder kijkt dan de

glas

(Voor wie) De bij in de stront vindt de enige bloem

De vlieg tussen de bloemen vindt de enige stront

Jij beslist wie je wilt zijn, maar het staat geschreven, God is een schrijver

Ik zou graag willen weten waarom hij er geen liedje over maakt

Oh Oh oh

Ik haat en hou van mezelf, zoals Milaan, zoals jij doet

Hoe gaat het met u

Oh Oh oh

Ik haat en hou van mezelf, zoals Milaan, zoals jij doet

Hoe gaat het met u