Auto da Fé - Franco Battiato

Si è fatto tardi sulle nostre esistenze

E il desiderio tra noi due è acqua passata

Davvero tu non c’entri niente

È solo colpa mia

Mi sono accorto tardi

Che tutto quello a cui tenevo, ti era indifferente, scivolava via

Siamo lontani

Distanti

Ti parlo e non mi senti

E' sceso il buio nelle nostre coscienze

E ha reso apocrifa la nostra relazione

Vorrei innestare il modo dell’indifferenza

E allontanarmi da te;

Per presentarmi innanzi al tribunale di una nuova inquisizione

Faccio un «auto da fé»

Dei miei innamoramenti

Un «auto da fé»

Voglio praticare il sesso senza sentimenti

E mi piaceva camminare solo

Per sentieri ombrosi di montagna

Nel mese in cui le foglie cambiano colore

Prima di addormentarmi all’ombra del destino

Het is laat in ons leven

En het verlangen tussen ons behoort tot het verleden

Je hebt er echt niets mee te maken

Het is mijn schuld alleen

Ik merkte laat op

Dat alles waar ik om gaf onverschillig voor je was, weggleed

We zijn ver

Ver weg

Ik spreek tegen je en je hoort me niet

De duisternis is in ons geweten gevallen

En het maakte onze relatie apocrief

Ik zou graag de modus van onverschilligheid aangaan

En ga van je af;

Om mezelf te presenteren voor de rechtbank van een nieuwe inquisitie

Ik maak een "auto da fé"

Van mijn verliefdheid

Een "auto da fe"

Ik wil seks hebben zonder gevoelens

En ik vond het heerlijk om alleen te wandelen

Voor schaduwrijke bergpaden

In de maand dat de bladeren van kleur veranderen

Voordat je in slaap valt in de schaduw van het lot