Melancolía Del Ayer - Fonseca

Quiero abrazar, cogerte fuerte y poderte dar un beso

Cada minuto y cada luna pienso en eso

Un viento frío que te va enbelleciendo

Dame tu mano, vámonos juntos y volemos hasta el cielo

Muerdo tus labios y me voy entristeciendo

Me tiembla el piso y no creo estar despierto

Melancolía del ayer de cuando quise a una mujer

Y le grite al amanecer

Que el tiempo quiero detener

Y es que querer es descansar

Es acostarse junto al mar

Es una pena entre los dos

Es entender lo que es hablar

Es caminar sin preguntar

Y es que es un beso sin final

Una sonrisa al despertar

Es llorar juntos… sin pensar

Na na na na na

Melancolía del ayer de cuando quise a una mujer

Y le grite al amanecer

Que el tiempo quiero detener

Y es que querer es descansar

Es acostarse junto al mar

Es una pena entre los dos

Es entender lo que es hablar

Es caminar sin preguntar

Y es que es un beso sin final

Una sonrisa al despertar

Es llorar juntos… sin pensar

Melancolía del ayer de cuando quise a una mujer

Y le grite al amanecer

Que el tiempo quiero… detener, detener

Melancolía del ayer…

Ik wil je knuffelen, je stevig vasthouden en je een kus geven

Elke minuut en elke maan denk ik eraan

Een koude wind die je mooi maakt

Geef me je hand, laten we samen gaan en naar de lucht vliegen

Ik bijt op je lippen en ik word verdrietig

Mijn vloer trilt en ik denk niet dat ik wakker ben

Melancholie van gisteren toen ik van een vrouw hield

En ik schreeuwde tegen hem bij zonsopgang

Die tijd wil ik stoppen

En het is dat willen is rusten

Het ligt aan zee

Het is jammer tussen de twee

Het is om te begrijpen wat het is om te spreken

Het is lopen zonder te vragen

En het is een kus zonder einde

Een glimlach bij het wakker worden

Het is samen huilen... zonder na te denken

na na na na

Melancholie van gisteren toen ik van een vrouw hield

En ik schreeuwde tegen hem bij zonsopgang

Die tijd wil ik stoppen

En het is dat willen is rusten

Het ligt aan zee

Het is jammer tussen de twee

Het is om te begrijpen wat het is om te spreken

Het is lopen zonder te vragen

En het is een kus zonder einde

Een glimlach bij het wakker worden

Het is samen huilen... zonder na te denken

Melancholie van gisteren toen ik van een vrouw hield

En ik schreeuwde tegen hem bij zonsopgang

Die keer wil ik... stoppen, stoppen

Melancholie van gisteren...