Wind & Geige - faun

Drinnen im Saal eine Geige sang

Sie sang von der Liebe, so wild, so lind

Draußen der Wind durch die Zweige sang:

«Was willst du denn, Menschenkind?»

Drinnen im Saal die Geige sang:

«Ich will das Glück, ich will das Glück!»

Draußen der Wind durch die Zweige sang:

«Es ist das alte Stück.»

Drinnen im Saal die Geige sang:

«Und ist es alt, für mich ist neu.»

Draußen der Wind durch die Zweige sang:

«Schon mancher starb an Reu.»

Der letzte Geigenton verklang

Die Fenster wurden bleich und blind

Aber noch lange sang und sang

Im dunklen Wald der Wind

Binnen in de zaal zong een viool

Ze zong over liefde, zo wild, zo zachtaardig

Buiten zong de wind door de takken:

'Wat wil je, mensenkind?'

Binnen in de zaal zong de viool:

"Ik wil geluk, ik wil geluk!"

Buiten zong de wind door de takken:

"Het is het oude stuk."

Binnen in de zaal zong de viool:

"En het is oud, voor mij is het nieuw."

Buiten zong de wind door de takken:

"Sommige mensen zijn gestorven van wroeging."

De laatste noot van de viool stierf weg

De ramen werden bleek en blind

Maar zong en zong voor een lange tijd

In het donkere bos de wind