Fort - faun

Es hat der Sturm geheult die Nacht

Da meine Mutter mich zur Welt gebracht

Es hat gepfiffen, gejauchzet der Wind:

«Mir gehört das Kind»

Die heimatlose Straße sprach:

«Ich bin die Wiege drauf er lag

Und heimatlos wie ich so soll er sein

Mein, das Kind ist mein!»

Die Welle rauschte an der Straße her

Sie rauschte leise vom fernen Meer

Und in das Rauschen klangs wie Worte dann:

«Ich dein Kind gewann»

Drum bin ich wie der Wind, der droben zieht

Bin wie die Welle, die der Hand entflieht

Die Straße drängt und sehnt sich fort von hier

Fort, fort, fort, das gilt auch mir!

De storm huilde in de nacht

Sinds mijn moeder bevallen is van mij

Het floot, de wind juichte:

"Ik bezit het kind"

De dakloze straat sprak:

"Ik ben de wieg waarop hij lag"

En dakloos zoals ik, zo zou hij moeten zijn

Van mij, het kind is van mij!"

De golf raasde over de weg

Ze ritselde zachtjes vanuit de verre zee

En toen klonk het in het lawaai als woorden:

"Ik heb je kind gewonnen"

Daarom ben ik als de wind die boven waait

Ben als de golf die aan de hand ontsnapt

De straat duwt en verlangt weg van hier

Weg, weg, weg, dat geldt ook voor mij!