Levanta e Anda - Emicida, Rael

Era um cômodo incômodo, sujo como um dragão de Komodo

Úmido.

Eu, homem da casa aos seis anos

Mofo no canto todo, TV, engodo, pronto pro lodo

Tímido?

Porra!

Somos reis, mano

Olhos são elétrodos, sério

Topo, trombo, corvos num cemitério

De sonhos, graças à leis, planos

Troco de jogo, vendo

Roubo, pus a cabeça a prêmio, ingênuo

Colhi sorrisos e falei «Vamos»

É o novo tempo, momento pro novo ao sabor do vento

Me movo pelo solo onde reinamos

Pondo pontos finais na dor como Doril, Anador

Somos a luz do Senhor, e pode crer, tamo

Construindo.

Suponho?

Não

Creio, meto a mão, em meio a escuridão, pronto, acertamos

Nossos sorrisos serenos hoje é o veneno

Pra quem trouxe tanto ódio pra onde deitamos

Quem costuma vir de onde eu sou

Às vezes não tem motivos pra seguir

(Então levanta e anda

Vai, levanta e anda

Vai, levanta e anda)

Mas eu sei que dói, que o sonho te trás

Coisas que te faz prosseguir

(Vai, levanta e anda

Vai, levanta e anda

Vai, Levanta e anda)

Irmão, você não percebeu que você é o único representante do seu sonho na face

da Terra?

Se isso não fizer você correr, chapa

Eu não sei o que vai

Eu sei (sei), cansa

Quem morre ao fim do mês: Nossa grana ou nossa esperança?

Delírio é

Equilíbrio entre o nosso martírio e nossa fé

Foi foda contar migalhas nos escombros

Lona preta esticada enxada no ombro e nada vim

Nada, enfim, recria

Sozinho, com a alma cheia de mágoa e as panela vazia

Sonho imundo

Só água na geladeira e eu querendo salvar o mundo

No fundo é tipo David Blaine

A mãe assume, o pai some

De costume no máximo é um sobrenome

Sou o terror dos clone

Esses boy conhece o Marx?

Nóis conhece a fome!

Então, cerra os punho e sorria

E jamais volte pra sua quebrada de mão e mente vazias

Quem costuma vir de onde eu sou

Às vezes não tem motivos pra seguir

(Então levanta e anda

Vai, levanta e anda

Vai, levanta e anda)

Mas eu sei que dói, que o sonho te trás

Coisas que te faz prosseguir

(Vai, levanta e anda

Vai, levanta e anda

Vai, Levanta e anda)

Somos maior, nos basta só: sonhar, seguir

Het was een ongemakkelijke kamer, vies als een Komodovaraan

Vochtig.

Ik, man des huizes op zesjarige leeftijd

Schimmel in de hele hoek, tv, aas, klaar voor slijm

Verlegen?

Verdomd!

We zijn koningen, maat

Ogen zijn eigenlijk elektroden

Top, trombus, kraaien op een kerkhof

Van dromen, dankzij wetten, plannen

Spelverandering, verkoop

Diefstal, ik heb een prijs op mijn hoofd gezet, naïef

Ik kreeg een glimlach en ik zei "Let's go"

Het is de nieuwe tijd, het moment voor het nieuwe met de wind mee

Ik beweeg me door de grond waar we regeren

Een einde maken aan pijn zoals Doril, Anador

Wij zijn het licht van de Heer, en geloof me, dat zijn we

Het opbouwen van.

Ik veronderstel?

Niet

Ik geloof, ik stak mijn hand in de duisternis, dat is het, we hebben het goed

Onze serene glimlachen vandaag zijn het vergif

Voor degenen die zoveel haat brachten naar waar we lagen

Die meestal komt waar ik vandaan kom

Soms is er geen reden om door te gaan

(Sta dan op en loop

Ga, sta op en loop

Ga, sta op en loop)

Maar ik weet dat het pijn doet, dat de droom je brengt

Dingen die je op de been houden

(Ga, sta op en loop

Ga, sta op en loop

Ga, sta op en loop)

Broeder, je realiseerde je niet dat je de enige vertegenwoordiger bent van je droom op het eerste gezicht

van de aarde?

Als dit je niet laat rennen, maat

Ik weet niet wat er aan de hand is

Ik weet het (ik weet het), word moe

Wie sterft aan het einde van de maand: ons geld of onze hoop?

delirium is

Evenwicht tussen ons martelaarschap en ons geloof

Het was stoer om kruimels in het puin te tellen

Zwart canvas gespannen met een schoffel op de schouder en er kwam niets

Niets herschept tenslotte

Alleen, met een hart vol hartzeer en een lege pan

smerige droom

Gewoon water in de koelkast en ik wil de wereld redden

Diep van binnen is het net als David Blaine

De moeder neemt het over, de vader verdwijnt

Meestal is het hoogstens een achternaam

Ik ben de schrik van klonen

Kennen deze jongens Marx?

We kennen honger!

Dus bal je vuisten en glimlach

En ga nooit terug naar je dorp met lege handen en geesten

Die meestal komt waar ik vandaan kom

Soms is er geen reden om door te gaan

(Sta dan op en loop

Ga, sta op en loop

Ga, sta op en loop)

Maar ik weet dat het pijn doet, dat de droom je brengt

Dingen die je op de been houden

(Ga, sta op en loop

Ga, sta op en loop

Ga, sta op en loop)

We zijn groter, het is genoeg voor ons: dromen, volgen