Lua e Flor - Eduardo Costa

Eu amava como amava algum cantor

De qualquer clichê, de cabaré, de lua e flor

Eu sonhava como a feia na vitrine

Como carta que se assine em vão

Eu amava como amava um sonhador

Sem saber por quê

E amava ter no coração

A certeza ventilada de poesia

De que o dia não amanhece, não

Eu amava como amava um pescador

Que se encanta mais com a rede que com o mar

Eu amava como jamais poderia

Se soubesse como te encontrar

Ik hield van zoals ik van een zanger hield

Van elk cliché, van cabaret, van maan en bloem

Ik droomde dat ik lelijk voor het raam stond

Als een tevergeefs ondertekende brief

Ik hield van zoals ik van een dromer hield

niet weten waarom

En graag in het hart hebben

De geventileerde zekerheid van poëzie

Dat de dag niet aanbreekt, nee

Ik hield van zoals ik van een visser hield

Wie zijn er meer betoverd door het net dan door de zee?

Ik hield van zoals ik nooit zou kunnen

Als ik wist hoe ik je kon vinden