Ros Maris - Dunkelschön

Je puis en liberté adoucir mes douleurs par un torrent de larmes

Hélas!

je ne vois plus les charmes de l’adorable objet qui m’avait enchanté

Toi qui rends aux mortels ce bord inaccessible

Mer orageuse, mer terrible, que poussent les vents furieux

Tantôt jusqu’aux enfers, et tantôt jusqu’aux cieux

Rosmarien welkt, wenn der Regen fällt

Mon coeur est encore moins paisible que tu ne parais à mes yeux

Toute-Belle!

oh!

destin barbare, je perds l’objet de mon amour, oh Ciel

Dont l’arrêt m’en sépare, divinité des ondes, vous avez de l’amour ressenti le

pouvoir

Sortez de vos grottes profondes, secourez un amant réduit au désespoir

Rosmarien welkt, wenn der Regen fällt

Ik kan in vrijheid mijn pijn verzachten met een stortvloed van tranen

Helaas!

Ik zie niet langer de charmes van het schattige object dat me betoverde

Jij die deze onbereikbare rand aan stervelingen herstelt

Stormachtige zee, verschrikkelijke zee, gedreven door woedende winden

Soms naar de hel en soms naar de hemel

Rosmarien welt, wenn der Regen fallt

Mijn hart is nog minder vredig dan jij me lijkt

Allemaal mooi!

Oh!

barbaars lot, ik verlies het object van mijn liefde, oh hemel

Wiens stop mij ervan scheidt, goddelijkheid van de golven, je hebt de liefde gevoeld

kunnen

Kom uit je diepe grotten, red een wanhopige minnaar

Rosmarien welt, wenn der Regen fallt