Jaleo - Dellafuente

La luna vino a la fragua

Con su polisón de nardos

El niño la mira mira

El niño la está mirando

En el aire conmovido

Mueve la luna sus brazos

Y enseña, lúbrica y pura

Sus senos de duro estaño

Huye luna, luna, luna

Si vinieran los gitanos

Te encontrarán sobre el yunque

Con los ojillos cerrados

Huye luna, luna, luna

Que ya siento sus caballos

Niño déjame, no pises

Mi blancor almidonado

El jinete se acercaba

Tocando el tambor del llano

Dentro de la fragua el niño

Tiene los ojos cerrados

En el olivar venían

Bronce y sueño, los gitanos

Las cabezas levantadas

Y los ojos entornados

¡Cómo canta la zumaya

Ay cómo canta en el árbol!

Por el cielo va la luna

Con el niño de la mano

Dentro de la fragua lloran

Dando gritos, los gitanos

El aire la vela, vela

El aire la está velando

Anda jaleo, jaleo, jaleo, jaleo-leo

(Ya se acabó el alboroto, ahora empieza el tiroteo)

Anda jaleo, jaleo, jaleo, jaleo-leo

(Ya se acabó el alboroto, ahora empieza el tiroteo)

Anda jaleo, jaleo, jaleo, jaleo-leo

(Ya se acabó el alboroto, ahora empieza el tiroteo)

Anda jaleo, jaleo, jaleo, jaleo-leo

(Ya se acabó el alboroto, ahora empieza el tiroteo)

Anda jaleo, jaleo, jaleo, jaleo-leo

(Ya se acabó el alboroto, ahora empieza el tiroteo)

Anda jaleo, jaleo, jaleo, jaleo-leo

(Ya se acabó el alboroto, ahora empieza el tiroteo)

Anda jaleo, jaleo, jaleo, jaleo-leo

(Ya se acabó el alboroto, ahora empieza el tiroteo)

Anda jaleo, jaleo, jaleo, jaleo-leo

(Ya se acabó el alboroto, ahora empieza el tiroteo)

De maan kwam naar de smidse

Met zijn tuberoos drukte

De jongen kijkt naar haar

De jongen kijkt naar haar

in de geschudde lucht

De maan beweegt haar armen

En leer, smeuïg en puur

Haar borsten van hard tin

wegrennen maan, maan, maan

Als de zigeuners kwamen

Ze zullen je vinden op het aambeeld

met gesloten ogen

wegrennen maan, maan, maan

Ik voel hun paarden al

Jongen verlaat me, stap niet

Mijn gesteven wit

de ruiter naderde

De trom van de vlakte bespelen

Binnen de smeed het kind

haar ogen zijn gesloten

In de olijfgaard kwamen ze

Brons en slaap, de zigeuners

heads-up

En de gesloten ogen

Hoe de zumaya zingt

Oh wat zingt hij in de boom!

Door de lucht gaat de maan

Met het kind bij de hand

In de smidse huilen ze

Schreeuwend, de zigeuners

De lucht vaart het, vaart het

De lucht versluiert haar

Ga jaleo, jaleo, jaleo, jaleo-leo

(Nu is de ophef voorbij, nu begint het schieten)

Ga jaleo, jaleo, jaleo, jaleo-leo

(Nu is de ophef voorbij, nu begint het schieten)

Ga jaleo, jaleo, jaleo, jaleo-leo

(Nu is de ophef voorbij, nu begint het schieten)

Ga jaleo, jaleo, jaleo, jaleo-leo

(Nu is de ophef voorbij, nu begint het schieten)

Ga jaleo, jaleo, jaleo, jaleo-leo

(Nu is de ophef voorbij, nu begint het schieten)

Ga jaleo, jaleo, jaleo, jaleo-leo

(Nu is de ophef voorbij, nu begint het schieten)

Ga jaleo, jaleo, jaleo, jaleo-leo

(Nu is de ophef voorbij, nu begint het schieten)

Ga jaleo, jaleo, jaleo, jaleo-leo

(Nu is de ophef voorbij, nu begint het schieten)