Orphans - Deacon Blue

I now describe my country

As if to strangers

This train is full of songs

Of local winners

And the wind surrounds the towers

And the flags they are blowing

And the bunting and the distance

Stretches over our sound

And when he teases the children

He calls them orphans

And he cries for all the flowers

Of the forest

In his head there is no reason

To be sad about the garden

But his heart bleeds very often

For things forgotten like little orphans

Ik beschrijf nu mijn land

Als tegen vreemden

Deze trein zit vol liedjes

Van lokale winnaars

En de wind omringt de torens

En de vlaggen die ze blazen

En de gors en de afstand

Strekt zich uit over ons geluid

En als hij de kinderen plaagt

Hij noemt ze wezen

En hij huilt om alle bloemen

Van het bos

In zijn hoofd is er geen reden

Om verdrietig te zijn over de tuin

Maar zijn hart bloedt heel vaak

Voor dingen die vergeten zijn als kleine wezen