Indigo Sky - Deacon Blue

We went as we know how

As far as the wind and the sky would allow

Waking from sleep

Alive to the noise we came

After the turn of the year

With only the sky as a silver seer

Of anything restively turning

And slowly beginning

Now even the weatherman’s smiling

He never could see it this good

Why are we so afraid

That under the indigo sky

We’ll sing and we’ll drink and we’ll cry

After the falling apart

After the noise and the guilt and the hurt

We woke from sleep

And saw that it wasn’t a dream

Was it a trick of the light

That there in the spirit damned demon night

We lit a fire

And crowded all around it

Now even the weatherman’s smiling

He never could see it this good

Why are we sore afraid

That under the indigo sky we lay down and we died

Under the indigo sky

We lay down and we died

We gingen zoals we weten hoe

Voor zover de wind en de lucht het toelaten

Wakker worden uit de slaap

Levend van het geluid dat we kwamen

Na de jaarwisseling

Met alleen de lucht als een zilveren ziener

Van alles wat onrustig draait

En langzaam beginnen

Nu lacht zelfs de weerman

Hij heeft het nog nooit zo goed kunnen zien

Waarom zijn we zo bang?

Dat onder de indigo hemel

We zullen zingen en we zullen drinken en we zullen huilen

Na het uit elkaar vallen

Na het lawaai en de schuld en de pijn

We werden wakker uit de slaap

En zag dat het geen droom was

Was het een truc van het licht?

Dat daar in de geest verdoemde demonennacht

We hebben een vuur aangestoken

En overal omheen druk

Nu lacht zelfs de weerman

Hij heeft het nog nooit zo goed kunnen zien

Waarom zijn we zo bang?

Dat we onder de indigo hemel gingen liggen en stierven

Onder de indigo hemel

We gingen liggen en we stierven