Cohorror - Dark Fortress

Petrified,

In sleep paralysis,

Swallowed by Nightmare cataclysms,

Cohorror builds it’s temple in me,

Erecting hydric elevations,

Under my cataleptic skin,

(… Dreaming and dead… still howling defiance…)

Even in this gruesome revelation,

The bottom drops from abyssal unreality,

Wrenching revulsion,

Cracks my skull, kills me again,

I know this epiphany,

Wearing my own face…

Who are you???

Cohorror has laid it’s eggs in me,

Parasitic larvae from beyond existence,

Raven the remnants of my decaying humanity.

This gnostic burst repels,

All life to unbeing, the essence of death,

Transmogrifies all,

To the pitiless laughter of the birthless.

«How resilient

Not to choose to flee,

Rather be Consumed by us…»

«You have a name,

Long forgotten by men and their gods,

Eat my soul if you will,

But impart yourself.»

«In your worlds,

We cannot be known,

There’s no Here

For us to ever be.»

«If you desire so,

To blindly see,

Seek the path,

That leads through the Eidolon.»

Bedevilled

Into unearthly perplexity,

Frozen in horror,

My countenance stares back at me.

Versteend,

Bij slaapverlamming,

Opgeslokt door nachtmerries,

Cohorror bouwt zijn tempel in mij,

Het oprichten van hydric verhogingen,

Onder mijn cataleptische huid,

(… Dromend en dood… nog steeds huilend uitdagend…)

Zelfs in deze gruwelijke onthulling,

De bodem valt uit de afgrond onwerkelijkheid,

Wrede afkeer,

Breekt mijn schedel, doodt me weer,

Ik ken deze openbaring,

Mijn eigen gezicht dragen...

Wie ben jij???

Cohorror heeft zijn eieren in mij gelegd,

Parasitaire larven van buiten het bestaan,

Raaf de overblijfselen van mijn rottende mensheid.

Deze gnostische uitbarsting stoot,

Al het leven tot onzijn, de essentie van de dood,

Transformeert alles,

Tot het meedogenloze gelach van de geboortelozen.

«Hoe veerkrachtig

Niet kiezen om te vluchten,

Liever door ons geconsumeerd worden...»

«Je hebt een naam,

Lang vergeten door mannen en hun goden,

Eet mijn ziel als je wilt,

Maar geef jezelf over.»

«In uw werelden,

We kunnen niet bekend worden,

Er is geen Hier

Voor ons om ooit te zijn.»

«Als je dat wilt,

Om blindelings te zien,

Zoek het pad,

Die leidt door de Eidolon.»

Bedeviled

In onaardse verbijstering,

Bevroren van afschuw,

Mijn gezicht staart me aan.