Circles Erratica - Colin Hay

Sometimes I’m invisible, I’m nowhere to be seen

And kick like a tin can in the shape of a man

Trying so hard to break in so I can burst out

Perspectives ever changing leaving me in doubt

I’ve got a chronic disorder, I’m balanced between

The edge of a razor, trying to cut clean

I’ve got my eyes on the road, I’m trying to keep steady

I’ve got my hands on the wheel

I feel, I’m nearly ready

Hope that me who’s dreaming and that’s not me who’s screaming

Want to wake up warm in a tattered down tarn

Still for all the killing, there’s nobody winning

I want to spit it out, I want to scream and shout

Lying in the gutter, I heard someone mutter

We’ll creep in the shadows trying to get home

Like the swing in the see-saw, hard to keep steady

With some rearranging

I feel, I’m nearly ready

Sometimes I’m invisible, I’m nowhere to be seen

Kick like a tin can into a sugared man

Hope that me who’s dreaming and that’s not me who’s screaming

I want to wake up warm in a tattered down tarn

Lying in the gutter, I heard someone mutter

We’ll creep in the shadows trying to get home

I’ve got my eyes on the road, I’m trying to keep steady

I’ve got my hand, my hands on the wheel

I feel, I’m nearly ready

Soms ben ik onzichtbaar, ik ben nergens te zien

En trap als een blikje in de vorm van een man

Ik probeer zo hard in te breken zodat ik kan uitbarsten

Perspectieven die steeds veranderen, laten me twijfelen

Ik heb een chronische aandoening, ik ben in evenwicht tussen

De rand van een scheermes, proberen schoon te knippen

Ik heb mijn ogen op de weg gericht, ik probeer stabiel te blijven

Ik heb mijn handen aan het stuur

Ik voel dat ik bijna klaar ben

Ik hoop dat ik die droom en niet ik ben die schreeuwt

Warm wakker worden in een aan flarden gescheurde tarn

Nog steeds voor al het doden, er is niemand die wint

Ik wil het uitspugen, ik wil schreeuwen en schreeuwen

Terwijl ik in de goot lag, hoorde ik iemand mompelen

We kruipen in de schaduw en proberen thuis te komen

Zoals de schommel in de wip, moeilijk stabiel te houden

Met wat herschikking

Ik voel dat ik bijna klaar ben

Soms ben ik onzichtbaar, ik ben nergens te zien

Schop als een blikje een suikerman in

Ik hoop dat ik die droom en niet ik ben die schreeuwt

Ik wil warm wakker worden in een aan flarden gescheurde tarn

Terwijl ik in de goot lag, hoorde ik iemand mompelen

We kruipen in de schaduw en proberen thuis te komen

Ik heb mijn ogen op de weg gericht, ik probeer stabiel te blijven

Ik heb mijn hand, mijn handen aan het stuur

Ik voel dat ik bijna klaar ben