Крокодил - Чиж & Co

Машина вновь несет меня по лунной магистрали,

А за рулем сидит она — в бензине и печали.

Я так устал, смотрю в окно и хочется мне пива,

Она сидит — ей хоть бы что, потомок крокодила!

Вчера сказала мне она: «Пора поставить точку!

Неплохо было б заиметь сыночка или дочку…»

Что ж, я не прочь иметь детей — глядеть на них мне мило,

Но не нужны мне — видит Бог!

— потомки крокодила.

Она вином меня взяла и увезла куда-то,

И все шептала: «Милый мой, я бесконечно рада!»

Она ласкала мою пьянь и все плыло в тумане…

А оказалось — просто дрянь в затасканной панаме.

Я все хотел спросить ее: «Откуда ты такая?»

Но мой язык к мозгам прилип, вкус пива предвкушая…

De auto voert me weer langs de maansnelweg,

En ze rijdt - in benzine en verdriet.

Ik ben zo moe, ik kijk uit het raam en ik wil een biertje,

Ze zit - ze wil tenminste iets, een afstammeling van een krokodil!

Gisteren vertelde ze me: “Het is tijd om er een einde aan te maken!

Het zou leuk zijn om een ​​zoon of een dochter te hebben…”

Nou, ik ben niet vies van kinderen - naar ze kijken is aardig voor mij,

Maar ik heb ze niet nodig - God ziet!

- Afstammelingen van de krokodil.

Ze nam me mee met wijn en nam me ergens mee,

En ze bleef fluisteren: "Mijn liefste, ik ben oneindig blij!"

Ze streelde mijn dronkaard en alles zweefde in de mist...

En het bleek - gewoon rotzooi in een versleten Panama.

Ik wilde haar steeds vragen: "Waar kom je vandaan?"

Maar mijn tong plakte aan mijn hersenen, anticiperend op de smaak van bier...