Maria - Camané

Tenho cantado esperanças…

Tenho falado d´ amores…

Das saudades e dos sonhos

Com que embalo as minhas dores…

E eu cuidei que era poesia

Todo esse louco sonhar…

Cuidei saber o que é vida

Só porque sei delirar…

Eram fantasmas que a noite

Trouxe, e o dia levou…

À luz da estranha alvorada

Hoje minha alma acordou!

Esquece aqueles cantos…

Só agora sei falar!

Perdoa-me esses delírios…

Só agora soube amar

Ik heb hoop gezongen...

Ik heb het over liefde gehad...

Ik mis jou en dromen

Hoe pak ik mijn pijn...

En ik dacht dat het poëzie was

Al die gekke dromen...

Ik zorgde ervoor om te weten wat het leven is

Gewoon omdat ik weet hoe ik uitzinnig moet zijn...

Het waren geesten die nacht

Ik heb het gebracht en de dag duurde...

In het licht van de vreemde dageraad

Vandaag werd mijn ziel wakker!

Vergeet die hoekjes...

Nu pas weet ik hoe ik moet praten!

Vergeef me deze waanideeën...

Pas nu wist ik hoe ik moest liefhebben