The Globe - Ben Sollee

I guess they never told you how the Globe burned down*

But it ain’t no secret, just ask around

Some heart-sick man fed up with his fate

Torched it to the ground in a desparate state

He’d grown tired of the tragedies

Tired of the death

Tired of watching Romeo take

One last breath

For something as crazy as love

The gave him all the books, but never taught him to read

So when she first kissed him, I heard him beg and plead

He saw the storm on the water, he felt every swell

He was on top of a mountain then in the belly of a whale

‘Cause some days it’s a fountain

Or an artesian well

Sometimes it’s a bag of bricks

Or some kind of spell

There’s nothing as wild as love

He wasn’t much for religion, but he learned to pray

For occasions when the wine led his mind astray

He built a chapel for his conscience, a shack for his regrets

Sent desire to an island still he could not forget

The sound of her touch

The color of her song

A jumble of words

Where a space belongs

For something as simple as love

Ik denk dat ze je nooit hebben verteld hoe de Globe afbrandde*

Maar het is geen geheim, vraag gewoon rond

Een hartzieke man had genoeg van zijn lot

In een wanhopige staat tot de grond afgebrand

Hij was de tragedies beu geworden

Moe van de dood

Ben je het zat om Romeo te zien nemen

Een laatste ademhaling

Voor zoiets geks als liefde

Ze gaven hem alle boeken, maar leerden hem nooit lezen

Dus toen ze hem voor het eerst kuste, hoorde ik hem smeken en smeken

Hij zag de storm op het water, hij voelde elke deining

Hij was op de top van een berg en toen in de buik van een walvis

Want op sommige dagen is het een fontein

Of een geboorde put

Soms is het een zak met stenen

Of een soort spreuk

Er is niets zo wild als liefde

Hij was niet zo voor religie, maar hij leerde bidden

Voor gelegenheden waarbij de wijn zijn geest op een dwaalspoor bracht

Hij bouwde een kapel voor zijn geweten, een hut voor zijn spijt

Verzonden verlangen naar een eiland dat hij nog steeds niet kon vergeten

Het geluid van haar aanraking

De kleur van haar lied

Een wirwar van woorden

Waar een spatie thuishoort

Voor zoiets eenvoudigs als liefde