Itapuana - Arnaldo Antunes

Quando o dia vem varando a alvorada

Antes mesmo de nascer a luz do sol

A beleza nunca é desperdiçada

Existe

Sozinha

Quando a água morna molha nossas pernas

E a areia massageia nossos pés

A beleza sempre é compartilhada

É sua

É minha

Nas manhãs de Itapuã que o vento varre

Os coqueiros já conhecem as canções

Repetidas ou

Repentinas vêm

Consolar o meu coração

As vontades vêm

As saudades vão

Amanhece mais um verão

No calor do sol o céu da boca salga

E o mar na alma acalma o caminhar

Pra que haja areia sal e água e alga

As ondas

Não voltam

Cada dia uma nova eternidade

Para sempre aquela pedra roncará

A aurora se transforma em fim de tarde

De novo

De novo

Quantos risos misturei ao som das águas

Quantas lágrimas de amor molhei no mar

No mais íntimo

Dos mais íntimos

Dos lugares desse lugar

Lugar público

Colo e útero

Amoroso de Yemanjá

Wanneer de dag komt, de dageraad aanbreekt

Zelfs vóór het opstaan ​​in het licht van de zon

Schoonheid wordt nooit verspild

Bestaan

door haarzelf

Als het warme water onze benen nat maakt

En het zand masseert onze voeten

Schoonheid wordt altijd gedeeld

En die van jou

Het is van mij

In de ochtenden van Itapuã dat de wind waait

De kokospalmen kennen de liedjes al

herhaald of

plotseling komen

Troost mijn hart

De wensen komen

Je zal missen

Er breekt weer een zomer aan

In de hitte van de zon is de lucht van de mond zout

En de zee in de ziel kalmeert wandelen

Zodat er zand zout en water en zeewier is

De golven

kom niet terug

Elke dag een nieuwe eeuwigheid

Voor altijd zal die steen rommelen

De dageraad verandert in de middag

Nog een keer

Nog een keer

Hoeveel gelach heb ik vermengd met het geluid van het water

Hoeveel tranen van liefde heb ik nat gemaakt in de zee

in de meest intieme

van de meest intieme

Van de plaatsen van deze plaats

Publieke plaats

baarmoederhals en baarmoeder

Amoroso de Yemanjá