Тень - Анна Герман

Ты в этих травах не целовал меня…

В косах моих ещё не терял себя…

Только уже тенью прохладой завешен,

Взгляд твой горевший… Ярче Огня!..

Почему?!

— эта Тень наплыла облаками

Почему?!

— эта Тень пролегла между нами.

Может быть, нам поможет сейчас наша память.

Отогнать эту тень от нас…

Может быть, нам поможет сейчас наша память.

Отогнать эту тень от нас…

Ты в этих травах не целовал меня…

В косах моих ещё не терял себя…

Только уже тенью прохладой завешен

Взгляд твой горевший… Ярче Огня…

Прогони эту тень, чтоб она наши руки…

Никогда не могла оторвать друг от друга…

Убежим от неё как от нашей разлуки

Чтобы не думать совсем о ней…

Убежим от неё как от нашей разлуки

Чтобы не думать совсем о ней…

Ты в этих травах…

Ты в моих косах…

Взгляд твой горевший ярче огня…

Прогони эту тень, чтоб она наши руки

Никогда не могла оторвать друг от друга

Убежим от неё как от нашей разлуки

Чтобы не думать совсем о ней…

Лучше знать наяву, а не помнить минуты той Любви…

Так иди ко мне…

Иди ко мне…

Иди ко мне…

Je kuste me niet in deze kruiden...

Ik ben mezelf nog niet verloren in mijn vlechten...

Alleen al overschaduwd met koelte,

Je blik brandde ... Helderder dan vuur! ..

Waarom?!

- deze schaduw zwom in de wolken

Waarom?!

- Deze schaduw lag tussen ons in.

Misschien kan ons geheugen ons nu helpen.

Verdrijf deze schaduw van ons...

Misschien kan ons geheugen ons nu helpen.

Verdrijf deze schaduw van ons...

Je kuste me niet in deze kruiden...

Ik ben mezelf nog niet verloren in mijn vlechten...

Alleen al in de schaduw met koelte

Je blik brandde ... Helderder dan Vuur ...

Verdrijf deze schaduw zodat het onze handen zijn...

Ik zou mezelf nooit van elkaar kunnen losrukken...

Laten we van haar weglopen vanaf onze scheiding

Om helemaal niet aan haar te denken...

Laten we van haar weglopen vanaf onze scheiding

Om helemaal niet aan haar te denken...

Je bent in deze kruiden...

Je zit in mijn vlechten...

Je blik brandde helderder dan vuur...

Verdrijf deze schaduw zodat het onze handen zijn

Ik zou mezelf nooit van elkaar kunnen losrukken

Laten we van haar weglopen vanaf onze scheiding

Om helemaal niet aan haar te denken...

Het is beter om in werkelijkheid te weten, en niet om de minuten van die Liefde te onthouden...

Dus kom naar mij...

Kom naar me toe…

Kom naar me toe…