The Wanderer - Alesana

A few prisms of glass offer little comfort in the blackness

The desolate emptiness drinking every last drop of life that’s left in me

I pray for absolution, let me return to the path of a tempting lie

Lead me towards the light

Truly I’ve run awry

My compass is spinning in the shadows

It’s funny how we believe the things that we tell ourselves to And our hearts simply follow

I pray for absolution, let me return to the path of a tempting lie

Lead me towards the light

I pray for absolution, let me return to the path of a tempting lie

Lead me towards the light

Een paar prisma's van glas bieden weinig troost in de duisternis

De desolate leegte die elke laatste druppel van het leven drinkt dat nog in mij is

Ik bid voor absolutie, laat me terugkeren naar het pad van een verleidelijke leugen

Leid me naar het licht

Echt, ik ben fout gelopen

Mijn kompas draait in de schaduw

Het is grappig hoe we de dingen geloven die we onszelf opdragen en ons hart volgt gewoon

Ik bid voor absolutie, laat me terugkeren naar het pad van een verleidelijke leugen

Leid me naar het licht

Ik bid voor absolutie, laat me terugkeren naar het pad van een verleidelijke leugen

Leid me naar het licht