Paradox - Alesana

Dearest love, I hope this finds you well

I am kidding this is probably hell

Lonely stranger with a brush in hand

Never saw me sneaking up on him

Tonight say goodbye to what you thought you knew

They’ll blame the blood spilled on you

I’m closing my eyes, one more kiss before I never wake again

Immortality will still be mine

Two moves ahead of you

You are a pawn

Castle now but I’m behind your king

As your queen lays bleeding on the board

Accept you have lost the game, misjudged your enemy

Unleash the myth living in your worst fears

I’m trapped!

Don’t wait!

Page abandoned, the stories write themselves

The author lost his way again and he forgot to write the end

Race towards the sun, seeing who comes undone

The villainess, the broken bride, we sit and watch the world’s collide

The story is ending

Would you remember Joan of Arc was her flesh yet unlicked by flame?

Will you remember how the waves crash on the shores of time?

Who would’ve ever known that each choice made sense?

Who could’ve ever known?

Are we not our actions?

Our lives are poetry, make them sonnets

Unleash the myth living in your worst fears

I’m trapped!

Don’t wait!

Page abandoned, the stories write themselves

The author lost his way again and he forgot to write the end

Race towards the sun, seeing who comes undone

The villainess, the broken bride, we sit and watch the world’s collide

The story is ending

Why do the floorboards creak like a heartbeat

This room is driving me insane

What’s behind the bricks?

Who’s rapping at my chamber door?

Pendulum, why do you torment me?

What am I saying?

Have I lost my mind?

I am her!

No longer Fatima, goddess, light

I’ve become Rusalka, demon of night!

Two moves ahead of you

You are a pawn

Castle now but I’m behind your king

As your queen lays bleeding on the board

Accept you have lost the game, misjudged your enemy

Don’t wait…

Page abandoned, the stories write themselves

The author lost his way again and he forgot to write the end

Race towards the sun, seeing who comes undone

The villainess, the broken bride, we sit and watch the world’s collide

The story is ending

Page abandoned, time is ending

The story is ending, make them sonnets

We sit and watch the world’s collide

The night that I died I had become Rusalka.

I was no longer me.

I was no longer

Annabel.

The beautiful evil coursed through my veins and I saw so clearly what

needed to be done.

As you lay, fast asleep, I penned her farewell and kissed

your cheek.

The knife felt so light in my hand, so heavy in my stomach.

There is something about this room…

Liefste liefde, ik hoop dat dit je goed vindt

Ik maak een grapje, dit is waarschijnlijk de hel

Eenzame vreemdeling met een borstel in de hand

Ik heb hem nooit zien besluipen

Zeg vanavond vaarwel tegen wat je dacht te weten

Ze zullen het bloed dat op jou is gemorst de schuld geven

Ik sluit mijn ogen, nog een kus voordat ik nooit meer wakker word

Onsterfelijkheid zal nog steeds van mij zijn

Twee zetten voor u

Je bent een pion

Kasteel nu, maar ik sta achter je koning

Terwijl je koningin bloedend op het bord ligt

Accepteer dat je het spel hebt verloren, je vijand verkeerd hebt ingeschat

Ontketen de mythe dat je in je ergste angsten leeft

Ik zit vast!

Wacht niet!

Pagina verlaten, de verhalen schrijven zichzelf

De auteur verdwaalde weer en hij vergat het einde te schrijven

Race naar de zon en kijk wie er ongedaan wordt gemaakt

De schurk, de gebroken bruid, we zitten en kijken hoe de wereld botst

Het verhaal loopt ten einde

Zou je je herinneren dat Jeanne d'Arc haar vlees was en nog niet gelikt door vlammen?

Weet je nog hoe de golven op de oevers van de tijd beuken?

Wie had ooit geweten dat elke keuze logisch was?

Wie had het ooit kunnen weten?

Zijn we niet onze acties?

Onze levens zijn poëzie, maak er sonnetten van

Ontketen de mythe dat je in je ergste angsten leeft

Ik zit vast!

Wacht niet!

Pagina verlaten, de verhalen schrijven zichzelf

De auteur verdwaalde weer en hij vergat het einde te schrijven

Race naar de zon en kijk wie er ongedaan wordt gemaakt

De schurk, de gebroken bruid, we zitten en kijken hoe de wereld botst

Het verhaal loopt ten einde

Waarom kraken de vloerplanken als een hartslag?

Deze kamer maakt me gek

Wat zit er achter de stenen?

Wie klopt er op mijn kamerdeur?

Pendulum, waarom kwel je me?

Wat zeg ik?

Ben ik m'n verstand kwijt geraakt?

Ik ben haar!

Niet langer Fatima, godin, licht

Ik ben Rusalka geworden, demon van de nacht!

Twee zetten voor u

Je bent een pion

Kasteel nu, maar ik sta achter je koning

Terwijl je koningin bloedend op het bord ligt

Accepteer dat je het spel hebt verloren, je vijand verkeerd hebt ingeschat

Wacht niet…

Pagina verlaten, de verhalen schrijven zichzelf

De auteur verdwaalde weer en hij vergat het einde te schrijven

Race naar de zon en kijk wie er ongedaan wordt gemaakt

De schurk, de gebroken bruid, we zitten en kijken hoe de wereld botst

Het verhaal loopt ten einde

Pagina verlaten, tijd loopt ten einde

Het verhaal loopt ten einde, maak er sonnetten van

We zitten en kijken naar de botsing van de wereld

De nacht dat ik stierf was ik Rusalka geworden.

Ik was mezelf niet meer.

Ik was niet langer

Annabel.

Het mooie kwaad stroomde door mijn aderen en ik zag zo duidelijk wat

gedaan moest worden.

Terwijl je lag, diep in slaap, schreef ik haar afscheid en kuste

jouw Wang.

Het mes voelde zo licht in mijn hand, zo zwaar in mijn maag.

Er is iets met deze kamer...