Fatal Optimist - Alesana

I miss counting the stars

And I miss the way you kiss me

I miss the way you touch me

I miss calling you mine

Baby you know who I am

And there’s nobody I’d rather dance with in the moonlight

I just want to go back

I fear the emptiness will swallow me whole

This is my confession

I am no hero and I’m not a saint

I can’t save the world

And I never asked for this

In your eyes I see the questions I don’t have the answers for

Arise suspicious minds

You told yourself I was pure, certain that I would save you

But if it crosses your mind that I was saving myself

Remind yourself that I’m dangerous!

Maybe I’m not as honest as it seems, a siren dressed in silk

Maybe I’m just selling a lie, a villain in disguise

I don’t know if I’m praying, I don’t know if I’m begging

But I have to believe that someone

Something out there can hear me

I have to know that there is a chance

I have to believe that I might escape this hell

I fear I’ve lost myself and I don’t know the way back

The way back to what I once was

Am I Fatima?

Am I Rusalka?

Or am I just me?

Sweet, innocent Annabel

Star crossed lovers in strife embracing on a battlefield

Giving in to the fight, changing at the speed of light

Time to move on to another night

Time to move on to another fight

Ik mis het tellen van de sterren

En ik mis de manier waarop je me kust

Ik mis de manier waarop je me aanraakt

Ik mis je de mijne te noemen

Schat, je weet wie ik ben

En er is niemand met wie ik liever dans in het maanlicht

Ik wil gewoon teruggaan

Ik vrees dat de leegte me heel zal opslokken

Dit is mijn bekentenis

Ik ben geen held en ik ben geen heilige

Ik kan de wereld niet redden

En ik heb hier nooit om gevraagd

In je ogen zie ik de vragen waar ik geen antwoord op heb

Sta argwanende geesten op

Je zei tegen jezelf dat ik puur was, zeker dat ik je zou redden

Maar als je denkt dat ik mezelf aan het redden was

Herinner jezelf eraan dat ik gevaarlijk ben!

Misschien ben ik niet zo eerlijk als het lijkt, een sirene gekleed in zijde

Misschien verkoop ik gewoon een leugen, een vermomde slechterik?

Ik weet niet of ik bid, ik weet niet of ik smeek

Maar ik moet geloven dat iemand

Iets daarbuiten kan me horen

Ik moet weten dat er een kans is

Ik moet geloven dat ik aan deze hel kan ontsnappen

Ik vrees dat ik mezelf kwijt ben en ik weet de weg niet terug

De weg terug naar wat ik ooit was

Ben ik Fatima?

Ben ik Rusalka?

Of ben ik gewoon mezelf?

Lieve, onschuldige Annabel

Door sterren gekruiste minnaars in strijd omarmen op een slagveld

Toegeven aan het gevecht, veranderen met de snelheid van het licht

Tijd om door te gaan naar een andere nacht

Tijd om door te gaan naar een ander gevecht