Аленка - Александр Шапиро

Закурю тихонько, выйду на балкон,

Чтобы твой Аленка не нарушить сон,

Сладкий дым клубится, улетает прочь,

Мне опять не спится в сказочную ночь.

Где-то прошуршало позднее такси,

Тучка набежала, месяц загрустил,

Ветерок колышет сонную листву,

Только ты не слышишь сказку наяву.

Спит моя Аленка тихим детским сном,

Лист рябины тонкой шепчет за окном,

Что за сон ей снится, хочет рассказать,

Ночь крылом стучится в старый дом опять.

Пусть тебе Аленка снятся васильки,

Стебелечек тонкий в поле у реки,

Пусть тебе приснится песня соловья,

Алая зарница, и конечно я.

Чтоб мы были рядом, вместе день за днем,

Чтобы нежным взглядом был согрет мой дом,

Чтобы день был светел, ну, а ночь темна,

Чтобы все сбывалось словно в добрых снах,

Чтобы все сбывалось словно в добрых снах.

Ik rook rustig, ga naar het balkon,

Zodat uw Alenka uw slaap niet verstoort,

Zoete rook wervelt, vliegt weg,

Ik kan niet meer slapen op een fantastische nacht.

Ergens ritselde een taxi laat,

De wolk kwam aanrennen, de maand bedroefd,

De bries schudt de slaperige bladeren,

Alleen hoor je het sprookje in werkelijkheid niet.

Mijn Alenka slaapt in een stille kinderslaap,

Een dun lijsterbesblad fluistert buiten het raam,

Wat voor soort droom droomt ze, wil ze vertellen,

De nacht klopt weer op het oude huis.

Laat je Alenka dromen van korenbloemen,

Een dunne stengel in een veld bij de rivier,

Moge je dromen van het lied van de nachtegaal

Scharlaken bliksem, en natuurlijk ik.

Zodat we dag in dag uit dicht bij elkaar zijn,

Om mijn huis te verwarmen met een zachte blik,

Zodat de dag helder is, maar de nacht donker,

Zodat alles uitkomt als in goede dromen,

Zodat alles uitkomt als in goede dromen.