Stingher / Alone - Agathodaimon

When dusk is the most solemn

When clouds do shine bright

Melancholic them I sight

And remain with a mournful eye

Sadly staying, is it maybe

My verse that weeps so mild

Like a storm on oceans far

A sign of a sooner death?

With autumn approaching

Could I be the leaf carried by winds

And finally falling down

Already being forgotten?

When dusk breeds utmost

When clouds do shine bright

Melancholic them I sight

My eyes bitterness host

When dusk is the most solemn

Oceans mirros in the moonlore

Splenetic and lonely shore

My heart sad anthems hosts

Wanneer de schemering het meest plechtig is

Als wolken wel helder schijnen

Melancholisch ze ik zie

En blijf met een treurig oog

Helaas blijven, is het misschien?

Mijn vers dat zo zacht huilt

Als een storm op zee ver

Een teken van een eerder overlijden?

Met de herfst in aantocht

Zou ik het blad kunnen zijn dat door de wind wordt gedragen?

En eindelijk naar beneden vallen

Al vergeten?

Wanneer de schemering het grootst is

Als wolken wel helder schijnen

Melancholisch ze ik zie

Mijn ogen bitterheid gastheer

Wanneer de schemering het meest plechtig is

Oceanen spiegels in de maankunde

Splenetische en eenzame kust

Mijn hart verdrietige anthems hosts