Man muß das Leben eben nehmen wie das Leben eben ist - Juliane Werding

Ich sah im Kerzenlicht nur seine Hnde,

Die Glut der Zigarette und ein Bier,

Der Abend war fr mich schon fast zu Ende,

Da lschte er das Licht und kam zu mir.

Er wollte einfach mehr als ich erlaubte,

Er dachte wohl, im Dunkeln kriegt er mich,

Und als ich ihm die letzte Hoffnung raubte,

Da drehte ich mich um und sagte ihm:

Man mu das Leben eben nehmen wie das Leben eben ist,

Wie wr’s denn, mein Junge, wenn du heut' 'ne andre ksst,

Denn erstens kommt es anders, als man meistens zweitens

Denkt,

Man kriegt in diesem Leben leider nichts geschenkt.

Er hrte nicht auf das, was ich ihm sagte,

Ich dachte mir, aus Schaden wird man klug,

Und als er mich nach meinem Heimweg fragte,

Da war erfr mich grade gut genug.

Er nahm mich mit in seinem groen Wagen,

Als Preis dafr wollt;

er noch mit zu mir.

Da packte ich ihn fest an seinem Kragen,

Und setzte ihn ganz einfach vor die Tr.

Man mu das Leben eben nehmen wie das Leben eben ist,

Wie wr’s denn, mein Junge, wenn du heut' 'ne andre ksst,

Denn erstens kommt es anders, als man meistens zweitens

Denkt,

Man kriegt in diesem Leben leider nichts geschenkt.

Er gab nicht auf und rannt hinter mir her,

Doch ich war Gottseidank viel schneller als er.

Ich lschte schnell das Licht,

Er sah die Treppe nicht,

Und polterte und stolperte hinaus.

Man mu das Leben eben nehmen wie das Leben eben ist,

Wie wr’s denn, mein Junge, wenn du heut' 'ne andre ksst,

Denn erstens kommt es anders, als man meistens zweitens

Denkt,

Man kriegt in diesem Leben leider nichts geschenkt.

Man mu das Leben eben nehmen wie das Leben eben ist,

Wie wr’s denn, mein Junge, wenn du heut' 'ne andre ksst,

Denn erstens kommt es anders, als man meistens zweitens

Denkt,

Man kriegt in diesem Leben leider nichts geschenkt.

Ik zag alleen zijn handen in het kaarslicht,

De sintels van de sigaret en een biertje,

De avond was bijna voorbij voor mij,

Toen deed hij het licht uit en kwam naar me toe.

Hij wilde gewoon meer dan ik toestond

Hij dacht waarschijnlijk dat hij me in het donker zou pakken

En toen ik hem van zijn laatste hoop beroofde

Dus ik draaide me om en zei tegen hem:

Je moet het leven gewoon nemen zoals het is,

Wat dacht je van, mijn jongen, als je vandaag iemand anders kust,

Want ten eerste pakt het anders uit dan je gewoonlijk doet, ten tweede

Denkt,

Helaas wordt in dit leven niets gratis gegeven.

Luisterde niet naar wat ik hem vertelde

Ik dacht bij mezelf, van schade leer je,

En toen hij me mijn weg naar huis vroeg

Dat was net goed genoeg voor mij.

Hij nam me mee in zijn grote auto

Als prijs ervoor willen;

hij is nog steeds bij mij.

Dus ik greep hem stevig bij zijn kraag,

En zet hem maar voor de deur.

Je moet het leven gewoon nemen zoals het is,

Wat dacht je van, mijn jongen, als je vandaag iemand anders kust,

Want ten eerste pakt het anders uit dan je gewoonlijk doet, ten tweede

Denkt,

Helaas wordt in dit leven niets gratis gegeven.

Hij gaf niet op en rende achter me aan

Maar godzijdank was ik veel sneller dan hij.

Ik deed snel het licht uit

Hij zag de trap niet

En tuimelde en strompelde naar buiten.

Je moet het leven gewoon nemen zoals het is,

Wat dacht je van, mijn jongen, als je vandaag iemand anders kust,

Want ten eerste pakt het anders uit dan je gewoonlijk doet, ten tweede

Denkt,

Helaas wordt in dit leven niets gratis gegeven.

Je moet het leven gewoon nemen zoals het is,

Wat dacht je van, mijn jongen, als je vandaag iemand anders kust,

Want ten eerste pakt het anders uit dan je gewoonlijk doet, ten tweede

Denkt,

Helaas wordt in dit leven niets gratis gegeven.