Vull - ZOO

Vull que les canes que pentine parlen

Quantes històries guarda este cabet

Guarda secrets, crida el xiquet

Quan sent que, per fi, puc trobar-me

Que el veu prop de mi, vull trobar-te

Vull donar-te el que vols

Ansietat, frustracions, desterrar-les

Vull que m’entres endins, sense por

Sense por, sense atendre a raons

Fins que agafen les notes colors

Sense ordre, insurrectes

La síntesi perfecta, cançons

Cançons i cançons, amb lletres reals

Honestes, sinceres, egòlatres, rares

Donant via lliure a l' instint animal

Mirant com ens brillen les cares

I que brolle la ràbia d’un crit ancestral

I que fem de la por una dansa tribal

I que perguen i paguen amb sang esta fam

Que no tot en la vida és faena, que morir és no viure lluitant

Vull deixar d' alienar-me amb la merda, omplir-me de ràbia i desig

Vull sentir-me d’on sóc… d’una terra, que m’importa prou més que un país

Vull guanyar-los ja, ara i per sempre… i que mama no plore, no s’ho mereix

El concepte és molt fàcil: si ha de plorar algú que ploren ells!

Imprimir caràcter i ritme, pesa més el cul que la moral

L' orgull que pica, que ofega, moltes vergonyes per amagar

Vull que arribe algo, el que siga, però sé que si no em moc mal

Senc que igual això mai arriba, i hi ha algo m’espitja a abandonar

Vull gaudir de tot, sense mida, sense resistències ni frens

Sé que eixa baralla és la vida, sempre que tingues un plat calent

Vull la veritat, la certesa, el sentit, que la gent es crega que pot!!!

Perdre la por, matar la culpa, amic, no demanem res, ho volem tot!!!

I que brolle la ràbia d’un crit ancestral

I que fem de la por una dansa tribal

I que perguen i paguen amb sang esta fam

Que no tot en la vida és faena, que morir és no viure lluitant

Sí, quiero que suene sincero, cortarle los hilos al titiritero ya!

Quiero al poema sin amos, que crezca en las manos de algún alfarero

Sí, caigan las frutas del cesto, muera el traidor que dispara a los nuestros

Suene en la calle el clamor, sienta el tirano angustia y dolor

I que brolle la ràbia d’un crit ancestral

I que fem de la por una dansa tribal

I que perguen i paguen amb sang esta fam

Que no tot en la vida és faena, que morir és no viure lluitant

Qui serà el valent que li ho conte als nostres fills?

Quants podran mirar-se algun dia a l’espill?

Qui pot assumir-ho que no és tan senzill, però…

Hem de seguir, hem de seguir…

Ik wil dat de haarkammen praten

Hoeveel verhalen heeft dit hoofd?

Bewaar geheimen, bel de jongen

Als ik het gevoel heb dat ik mezelf eindelijk kan vinden

Als ik hem bij mij in de buurt zie, wil ik je vinden

Ik wil je geven wat je wilt

Angst, frustraties, verban ze

Ik wil dat je binnenkomt zonder angst

Zonder angst, zonder rekening te houden met redenen

Tot ze de gekleurde noten aannemen

Geen bevel, opstandelingen

De perfecte synthese, liedjes

Liedjes en liedjes, met echte teksten

Eerlijk, oprecht, egoïstisch, raar

Diereninstinct de vrije loop laten

Onze gezichten zien stralen

En laat de woede van een voorouderlijke kreet losbarsten

En laten we van angst een stamdans maken

En laat ze verhongeren en deze hongersnood met bloed betalen

Dat niet alles in het leven werk is, dat sterven niet leven is vechten

Ik wil stoppen met vervreemd te raken van stront, gevuld met woede en verlangen

Ik wil voelen waar ik ben vanuit een land dat belangrijker voor me is dan een land

Ik wil ze nu, nu en voor altijd winnen... en mama huilt niet, ze verdient het niet

Het concept is heel eenvoudig: als iemand moet huilen, huilen ze!

Indrukwekkend karakter en ritme wegen meer op de kont dan op het moreel

De stekende, verdrinkende trots, veel schaamte om te verbergen

Ik wil dat er iets komt, wat het ook is, maar ik weet dat als ik me niet slecht beweeg

Ik heb het gevoel dat dit nooit gebeurt, en er is iets mis met mij

Ik wil van alles genieten, zonder maat, zonder weerstand of remmen

Ik weet dat vechten het leven is, zolang je maar een hete plaat hebt

Ik wil de waarheid, de zekerheid, de betekenis, die mensen denken te kunnen!!!

Angst verliezen, schuldgevoel doden, vriend, we vragen nergens om, we willen alles!!!

En laat de woede van een voorouderlijke kreet losbarsten

En laten we van angst een stamdans maken

En laat ze verhongeren en deze hongersnood met bloed betalen

Dat niet alles in het leven werk is, dat sterven niet leven is vechten

Ja, dat lijkt me nogal onzin, het lijkt erop dat BT ook niet voor mij is.

Ik wil dat het meesterloze gedicht groeit in de handen van een pottenbakker

Ja, laat de vruchten van de mand vallen, laat de verrader sterven die de onze neerschiet

De kreet wordt gehoord op straat, de tiran voelt angst en pijn

En laat de woede van een voorouderlijke kreet losbarsten

En laten we van angst een stamdans maken

En laat ze verhongeren en deze hongersnood met bloed betalen

Dat niet alles in het leven werk is, dat sterven niet leven is vechten

Wie zal de dappere zijn om het onze kinderen te vertellen?

Hoeveel zullen er ooit in de spiegel kijken?

Wie kan aannemen dat dit niet zo eenvoudig is, maar

We moeten doorgaan, we moeten doorgaan...