Intro - ZOO

I al final la mata

L’assasí de maleta i corbata

Eixe paper que portava el verí

Eixos decrets que són bales de plata

Aquell gestor va desfer el camí

La desnonaren d’allí de sa casa

El mercat marca les normes, i en fi …

Ara la vida la venen barata

Al mateix temps un xic grava una cosa

Una motet, una platja, una llosa

Sobre els seus muscles per coses d’abans

Parla d’amor i detesta el romanç

Parla de penes quan odia les seues

Controla el ritme, l’estil… eixes merdes

No té valor per trencar les cadenes

No té l’estómag per cumplir les normes

I vol deixar fer, i fer si li deixen

I no vol ser un més d’eixos jutges

Que ara ja és, perquè és lletra i discurs

Perquè és imatge, és llei, és producte

Idolatria, «despreci», complot

Hi haurà càstig o hi haurà recompensa?

A tir de pedra teniu al ninot

La cirugía del crític comença

Crea, lluita maniquea

El món plorant, tu davant: quet

Crea, puja la marea

Obri les veles i arrea

En uiteindelijk vermoordt hij haar

De koffer en stropdas killer

Dat papier dat het gif droeg

Die decreten die zilveren kogels zijn

Die manager maakte de weg vrij

Ze werd uit haar huis gezet

De markt bepaalt de normen, en tot slot

Nu verkopen ze het leven goedkoop

Tegelijkertijd neemt een klein beetje iets op

Een motet, een strand, een plaat

Op zijn schouders voor dingen zoals voorheen

Praat over liefde en haat romantiek

Hij praat amper als hij zijn eigen haat

Beheers het ritme, de stijl en de shit

Het heeft geen waarde om de kettingen te verbreken

Hij heeft het lef niet om te gehoorzamen

En hij wil het laten gaan, en het doen als ze hem laten

En hij wil niet een van die rechters zijn

Dat is het nu, want het is letter en spraak

Omdat het beeld is, is het wet, is het product

Afgoderij, "minachting", samenzwering

Komt er straf of beloning?

Op een steenworp afstand is de pop

Kritische chirurgie begint

Creëren, Manicheïsche strijd

De wereld huilt, jij vooraan: zwijg

Creëer, het tij stijgt

Open de zeilen en zeil