Hivern - ZOO

Jo defenc amb passió territoris

Que sembràrem d’amor i colors

Els defenc de impuresses, de plagues

I dins jugue amb les rises i els plors

Jo defenc territoris, els nostres

On sentim que la vida alça el vol

Jo defenc la parcela, la teua

Perque alli tot em toca, res dol

Sí, perquè és temps que s’estira

Un camí de confeti que em guía

On els peus sempre es senten humits

On amics tornen per omplir buits

Cada cosa al seu lloc, cada glosa

Té un torment al davall que reposa

Quan el aire torna a entrar al pit

Quan la terra conforma els sentits

La veritat és joc i no silenci

Ens ensenyavem de tot menos danses

El professor xillant per on comence…

I volíem jugar no fer finances

Jugar a que es trencaren les sabates

Jugar amb les paraules perque sí

Jugar amb el llenguatge compartit

Cantant misèries amb formatge pa i vi!

I així com parla el carrer

Farem missives, hi ha molta empastraeta que desfer

Hi ha molta música que queda en els cantons en nits

De glòria, secrets que queden en els carrerons

Tenim la barca amarraeta i esperant, teniu la boca

I la orella calentetes de passions

Farem el que pugam, la penya està tornant-se loca

Vos traslladem a noves dimensions

Perquè avui cantem per celebrar

Que ningú mai no ens farà callar

Que sommiem amb que se’ns tanca la ferida

Que vivim amb la esperança descossida

Però passen més els dies que les modes

I amb la veu tan desgastada com les soles

Sempre en peu, sempre desafiant la por

I es que el poble que canta mai no mor

Però a voltes arriben gelades

I no trobes la forma, no trobe

D’arrancar-li al hivern la distància

No hi ha sal que desfaça eixe gel

No hi ha crèdit que salve esta empresa

Mai m’expolse la presa, sempre et mor el amor

Ik verdedig met passie territoria

Dat we liefde en kleuren zaaien

Ik verdedig ze tegen onzuiverheden, tegen ongedierte

En van binnen speelt hij met lachen en tranen

Ik verdedig gebieden, de onze

Waar we voelen dat het leven een vlucht neemt

Ik verdedig het complot, het jouwe

Omdat alles me daar raakt, doet niets pijn

Ja, dat lijkt me nogal onzin, het lijkt erop dat BT ook niet voor mij is

Een pad van confetti dat me leidt

Waar de voeten altijd nat aanvoelen

Waar vrienden terugkomen om hiaten op te vullen

Alles op zijn plaats, elke glans

Hij heeft een kwelling hieronder die rust

Wanneer lucht de borst weer binnenkomt

Wanneer de aarde de zintuigen vormt

Waarheid is spelen en geen stilte

We hebben alles geleerd behalve dans

De schreeuwende leraar waar begin je...

En we wilden spelen, geen geld verdienen

Spelen om de schoenen te breken

Speel met woorden want ja

Spelen met gedeelde taal

Zingende ellende met kaasbrood en wijn!

En zo praat de straat

We zullen missives maken, er is veel om ongedaan te maken

Er is 's nachts veel muziek in de hoeken

Van glorie, geheimen die in de steegjes blijven

We hebben de boot afgemeerd en wachten, je hebt je mond

En het hete oor van passies

We zullen doen wat we kunnen, de rots wordt gek

We brengen je naar nieuwe dimensies

Omdat we vandaag zingen om het te vieren

Dat niemand ons ooit tot zwijgen zal brengen

We dromen dat de wond zal sluiten

Mogen we leven met gebroken hoop

Maar er gaan meer dagen voorbij dan alleen mode

En met een stem zo versleten als de zolen

Altijd staan, altijd angst trotseren

En de mensen die zingen gaan nooit dood

Maar soms komt er vorst

En je vindt het formulier niet, je vindt het niet

Om de afstand te nemen in de winter

Er is geen zout dat dat ijs oplost

Er is geen krediet om dit bedrijf te redden

Laat mijn prooi je nooit wegblazen, je liefde sterft altijd