Corbelles - ZOO

I estic buscant tantes respostes, que oblide les preguntes que m’he fet

Guanyant en impotència al ritme que perc drets

Pensant més en desitjos que en fets, plorant de ràbia

Volent fer paredons de les parets

Tombar el mur, obrir la gàbia, eixir del pou

Rega la vida amb nova sàvia l’home nou, Hugo viu

Al rostre del seu poble que diu «D'ací no passen»

Defenen el seu pa i les seues cases

I monta un numeret el amo de la empresa

Que plora si li expropien la riquessa

Això ja no és com era, han trobat la manera

Han olorat la sang, i ara té fam la fera

Les lleis ja no són lleis si sempre fallen

El rei ja no és el rei si el cap li tallen

Vinguen les armes als meus, plouen les pedres

El poble salva al poble d’eixos putos merdes

I saludant al nou segle, trenquen el guió i les regles

I una cosa: si veniu amb colps d’Estat

Com a Cuba, com Vietnam: Caureu sense pietat!

Tempestes vénen del sud, sonen corbelles que tallen la boira

I creix una flor al mur, vol ser futur, és present, és memòria

Sents com s’esmolen les metàfores

I el so de la guillotina talla l’aire

Destinats a no tindre dret a guanyar mai

Han eixit rebotaets i el nord comença a tremolar

Guevara viu com Durruti en les paraules d’Emma Goldman

El sud somriu conscient de la seua força

L’Escola de Chicago no guia els nostres passos

Portem idees i energia a cabassos

Exprópiese, colectivízese, que el poble mane

Més enllà de ministres i presidents

Apúrense, que senten la por a la pell

Recordem els nostres morts mentre afilem el ganivet

Cochabamba, Chiapas, Haymarket

Venes obertes, corbelles esmolaes

Tenim els referents, els exemples

La selva, la defenem a maxetaes

Nuestra casa no es el patio de los gringos

Poco a poco expulsamos al imperio

I una idea que deuríem no oblidar:

Contra tota autoritat, barrà de ferro al cap!

Tempestes vénen del sud, sonen corbelles que tallen la boira

I creix una flor al mur, vol ser futur, és present, és memòria

I no seran mai més el nostre magatzem

La dignitat no es compra, el sol no es ven

Que no van a permetre que els exploten

Ni soportar el pes de noves botes

Capitalisme és barbàrie han aprés que

La història s’escriu amb la sang de qui perd, sí

Que ara són seus el café, el blat i el sucre

Que en esta Europa muerte huele a azufre

Tempestes vénen del sud, sonen corbelles que tallen la boira

I creix una flor al mur, vol ser futur, és present, és memòria

En ik kijk er naar uit om van je te horen

Impotentie krijgen in het tempo waarin hij gelijk heeft

Meer aan verlangens denken dan aan daden, huilend van woede

Ze willen muren tegen de muren maken

Breek de muur af, open de kooi, ga uit de put

De nieuwe man, Hugo leeft, geeft het leven nieuwe wijsheid

In het aangezicht van zijn mensen die zeggen: "Van hier komen ze niet voorbij"

Ze verdedigen hun brood en hun huizen

En de eigenaar van het bedrijf verzamelt een nummer

Dat ze huilt als ze haar rijkdom onteigenen

Dit is niet meer hoe het was, ze hebben de weg gevonden

Ze hebben het bloed geroken, en nu heeft het beest honger

Wetten zijn geen wetten meer als ze altijd falen

De koning is niet langer de koning als zijn hoofd wordt afgehakt

Laat de wapens naar me toe komen, de stenen regen

Het dorp redt het dorp van die verdomde shit

En terwijl ze de nieuwe eeuw groeten, breken ze het script en de regels

En één ding: als je met coups komt

Zoals Cuba, zoals Vietnam: je zult zonder genade vallen!

Stormen komen uit het zuiden, manden waaien die door de mist snijden

En een bloem groeit aan de muur, het wil toekomst zijn, het is aanwezig, het is herinnering

Je hebt het gevoel dat metaforen worden aangescherpt

En het geluid van de guillotine snijdt door de lucht

Voorbestemd om nooit het recht te hebben om te winnen

Bounces zijn uitgekomen en het noorden begint te trillen

Guevara leeft als Durruti in de woorden van Emma Goldman

Het zuiden lacht zich bewust van zijn kracht

De Chicago School begeleidt onze stappen niet

Wij brengen ideeën en energie in manden

Onteigenen, collectiviseren, laat het volk regeren!

Voorbij ministers en presidenten

Schiet op, ze voelen angst in hun huid

We herinneren ons onze doden terwijl we het mes slijpen

Cochabamba, Chiapas, Haymarket

Open aderen, scherpe manden

We hebben de referenties, de voorbeelden

We verdedigen de jungle in maxetaes

Ons huis is niet de binnenplaats van de gringo's

Beetje bij beetje verdreven we het rijk

En een idee dat we niet mogen vergeten:

Tegen alle autoriteit in, ijzeren staaf in het hoofd!

Stormen komen uit het zuiden, manden waaien die door de mist snijden

En een bloem groeit aan de muur, het wil toekomst zijn, het is aanwezig, het is herinnering

En ze zullen nooit meer ons magazijn zijn

Waardigheid wordt niet gekocht, de zon wordt niet verkocht

Dat ze niet zullen toestaan ​​dat ze worden uitgebuit

Noch het gewicht van nieuwe laarzen dragen

Kapitalisme is barbaars, dat hebben ze geleerd

Het verhaal is geschreven in het bloed van de verliezer, ja

Koffie, tarwe en suiker zijn nu van hem

Dat in dit Europa de dood naar zwavel ruikt

Stormen komen uit het zuiden, manden waaien die door de mist snijden

En een bloem groeit aan de muur, het wil toekomst zijn, het is aanwezig, het is herinnering