Constança - Vitorino

Na terra, toda a inocência

Doce formosura, gesto de brincar

Passinhos, ai tente, não caias

'Inda é muito cedo p’ra a dor te apanhar

Não fiques triste porque os anjos foram inventados

Gordos, luzidios, para te amparar

Nas noites e nos pesadelos

Que um papão malvado fez p’ra te inquietar

E deixa na tua inconstância

Um sabor mistério, doce paladar

Não fujas, mantém a distância

Entre a estrela e a sorte que te vai calhar

Não fiques triste, solta a vida, dá-lhe asas e vento

Pois vem o momento de tudo mudar

Da flor, leve odor duma esperança

Na areia marcado o teu nome: Constança

Da flor, leve odor duma esperança

Na areia marcado o teu nome: Constança

Op aarde, alle onschuld

Zoete schoonheid, speels gebaar

Kleine stapjes, probeer, val niet

'Het is nog te vroeg voor de pijn om je te pakken te krijgen

Wees niet bedroefd omdat engelen zijn uitgevonden

Vet, glanzend, om je te ondersteunen

In nachten en in nachtmerries

Wat een boosaardige boeman deed om je van streek te maken

En laat het aan uw wisselvalligheid over

Een mysterieuze smaak, zoete smaak

Loop niet weg, houd afstand

Tussen de ster en het geluk dat op je pad komt

Wees niet verdrietig, laat het leven los, geef het vleugels en wind

Nou, de tijd is gekomen dat alles verandert

Haal de geur van hoop uit de bloem

In het zand stond je naam: Constança

Haal de geur van hoop uit de bloem

In het zand stond je naam: Constança