Redoutable - Véronique Sanson, Hubert-Félix Thiéfaine

Si tu me vois

Les toucher de mon regard,

Leur donner le goût de l’art,

Avoir un sale goût de larmes

Dans mon fou rire.

Ne m’en veux pas.

Tu m’as rendue redoutable,

Mais je suis si vulnérable.

C’est si facile de faire mal,

Faire mal, faire mal, faire mal, faire mal…

Et si tu me sens

Avoir des idées de mort,

Tu sais très bien que mon cœur est mort.

Tu vois bien que je t’attends

Depuis longtemps.

Ne m’oublie pas.

Tu m’as rendue redoutable,

L’enfer est insupportable.

C’est si facile de faire mal,

Faire mal, faire mal, faire mal, faire mal…

Et si je me donne,

C’est pour leur voler leur âme.

C’est pour leur voler leur femme.

C’est pour leur donner la flamme

Qui dort en moi.

Oh ne m’oublie pas

Tu m’as rendue redoutable, mouais…

Et je suis si misérable.

C’est si facile de faire mal

Faire mal, faire mal, faire mal, faire mal…

Als je me ziet

Raak ze aan met mijn blik,

Geef ze een smaak voor kunst,

Heb een slechte smaak van tranen

In mijn lach.

Neem me niet kwalijk.

Je maakte me angstaanjagend,

Maar ik ben zo kwetsbaar.

Het is zo gemakkelijk pijn te doen,

Pijn, pijn, pijn, pijn...

En als je me voelt

Gedachten hebben aan de dood,

Je weet heel goed dat mijn hart dood is.

Je kunt zien dat ik op je wacht

Sinds een lange tijd.

Vergeet me niet.

Je maakte me angstaanjagend,

De hel is ondraaglijk.

Het is zo gemakkelijk pijn te doen,

Pijn, pijn, pijn, pijn...

En als ik mezelf geef,

Het is om hun ziel te stelen.

Het is om hun vrouwen te stelen.

Het is om ze de vlam te geven

Wie slaapt er in mij.

Oh vergeet me niet

Je maakte me angstaanjagend, ja...

En ik ben zo ongelukkig.

Het is zo gemakkelijk om pijn te doen

Pijn, pijn, pijn, pijn...