До свиданья - Ундервуд

Я умираю оттого, что всё никак не умираю

И удивленно существую там, где я почти не существую

Я задыхаюсь оттого, что все никак не задыхаюсь

И, если вдруг вдохнуть без меры, мне будет мало атмосферы

Время покроет наши волосы снегом

Будто порошком, порошком от страданий

Жить бы мне здесь, но, прости, я поехал

Я люблю тебя, мой друг

Я люблю тебя, мой друг

До свидания

Я умираю оттого что все никак не умираю

И ни полстрочки, ни ползвука, ангел на пульсе держит руку

Я утопаю оттого, что все никак не утопаю,

А твой кораблик ищет где-то свой маячок на краю света

Ik ga dood omdat ik nog steeds niet dood ga

En verrassend genoeg besta waar ik bijna niet besta

Ik stik omdat ik nog steeds niet stik

En als je plotseling zonder mate ademt, heb ik weinig sfeer

De tijd zal ons haar met sneeuw bedekken

Zoals poeder, poeder van lijden

Ik zou hier graag willen wonen, maar het spijt me, ik ging

Ik hou van je mijn vriend

Ik hou van je mijn vriend

Tot ziens

Ik ga dood omdat ik nog steeds niet dood ga

En geen halve lijn, geen halve klank, de engel houdt zijn hand aan de pols

Ik verdrink omdat ik nog steeds niet kan verdrinken,

En uw boot zoekt zijn baken ergens aan het einde van de wereld