Драконы - Торба-на-Круче

Когда спускается сумрак и затихают города усталого стоны,

Я вновь теряю рассудок, я слышу, как дышат драконы.

Я вижу черные крылья, я чую адский огонь.

Возьми все, что захочешь, дракон, но Деву мою не тронь.

Оставь эту девочку мне, я всё сделаю сам,

Часы призывают к войне, но я не верю часам.

Часы мне трубят о войне и я ломаю часы.

Оставь эту девочку мне,

У неё под сердцем мой сын,

У неё под сердцем мой сын…

Когда спускается сумрак и затихают города усталого стоны,

Я вновь теряю рассудок, я слышу…

Я слышу…

Как дышат

Wanneer de schemering valt en de steden van vermoeid gekreun verdwijnen,

Ik word weer gek, ik hoor de draken ademen.

Ik zie zwarte vleugels, ik ruik het hellevuur.

Neem wat je wilt, draak, maar raak mijn meisje niet aan.

Laat dit meisje aan mij over, ik doe alles zelf

De klok roept om oorlog, maar ik geloof de klok niet.

De klok bazuint me uit over de oorlog en ik breek de klok.

Laat dat meisje aan mij over

Ze heeft mijn zoon onder haar hart,

Ze heeft mijn zoon onder haar hart...

Wanneer de schemering valt en de steden van vermoeid gekreun verdwijnen,

Ik word weer gek, hoor ik...

Ik hoor…

Hoe ze ademen?