Kevin Barry - The Wolfe Tones

In Mountjoy jail one Monday morning

High upon the gallows tree,

Kevin Barry gave his young life

For the cause of liberty.

But a lad of eighteen summers,

Still there’s no one can deny,

As he walked to death that morning,

He proudly held his head on high.

Just before he faced the hangman,

In his dreary prison cell,

The Black and Tans tortured Barry,

Just because he wouldn’t tell.

The names of his brave comrades,

And other things they wished to know.

«Turn informer and we’ll free you»

Kevin Barry answered, «no».

«Shoot me like a soldier.

Do not hang me like a dog,

For I fought to free old Ireland

On that still September morn.

«All around the little bakery

Where we fought them hand to hand,

Shoot me like a brave soldier,

For I fought for Ireland.»

«Kevin Barry, do not leave us,

On the scaffold you must die!»

Cried his broken-hearted mother

As she bade her son good-bye.

Kevin turned to her in silence

Saying, «Mother, do not weep,

For it’s all for dear old Ireland

And it’s all for freedom’s sake.»

Calmly standing to attention

While he bade his last farewell

To his broken hearted mother

Whose grief no one can tell.

For the cause he proudly cherished

This sad parting had to be

Then to death walked softly smiling

That old Ireland might be free.

Another martyr for old Ireland;

Another murder for the crown,

Whose brutal laws to crush the Irish,

Could not keep their spirit down.

Lads like Barry are no cowards.

From the foe they will not fly.

Lads like Barry will free Ireland,

For her sake they’ll live and die.

In de Mountjoy-gevangenis op een maandagochtend

Hoog aan de galgboom,

Kevin Barry gaf zijn jonge leven

Voor de zaak van de vrijheid.

Maar een jongen van achttien zomers,

Toch is er niemand die kan ontkennen,

Toen hij die ochtend doodliep,

Hij hield trots zijn hoofd omhoog.

Vlak voordat hij tegenover de beul stond,

In zijn sombere gevangeniscel,

De Black and Tans martelden Barry,

Gewoon omdat hij het niet wilde vertellen.

De namen van zijn dappere kameraden,

En andere dingen die ze wilden weten.

"Wees informant en we zullen je bevrijden"

Kevin Barry antwoordde: «nee».

«Schiet me neer als een soldaat.

Hang me niet op als een hond,

Want ik vocht om het oude Ierland te bevrijden

Op die nog steeds septemberochtend.

«Rond de kleine bakkerij

Waar we hand in hand met ze vochten,

Schiet me neer als een dappere soldaat,

Want ik heb voor Ierland gevochten.»

«Kevin Barry, verlaat ons niet,

Op het schavot moet je sterven!»

Huilde zijn moeder met een gebroken hart

Terwijl ze afscheid nam van haar zoon.

Kevin draaide zich zwijgend naar haar toe

Zeggen: «Moeder, huil niet,

Want het is allemaal voor het lieve oude Ierland

En het is allemaal in het belang van de vrijheid.»

Rustig in de houding staan

Terwijl hij zijn laatste afscheid nam

Aan zijn moeder met een gebroken hart

Wiens verdriet niemand kan vertellen.

Voor de zaak die hij trots koesterde

Dit droevige afscheid moest

Toen liep de dood zachtjes glimlachend

Dat oude Ierland is misschien vrij.

Nog een martelaar voor het oude Ierland;

Weer een moord voor de kroon,

Wiens wrede wetten om de Ieren te verpletteren,

Konden hun geest niet bedaren.

Jongens als Barry zijn geen lafaards.

Van de vijand zullen ze niet vliegen.

Jongens als Barry zullen Ierland bevrijden,

Ter wille van haar zullen ze leven en sterven.