Stretch - The Proclaimers

Struggling to pull down his cagoule

A silent scholar leaves the library

Stumbling his way downstairs

He’s wearing far too many layers

But fuels the gentle summer air

Is not reality

And he gets what he gets

Life deceives him yet

Look at him and you’ll discern

Someone who’s really trying to learn

Leave his zeal to congeal

On the spinning wheel

And he will stretch it out until

It’s clear that there is nothing to reveal

Um-hm

Waking to an early summer dawn

I lie in bed and dream the day away

Seeing how events will pan out

I don’t have to rush to get out

Of this over-heated bed

To face reality

And I get what I get

Life deceives me yet

Look at me and you’ll discern

Someone who’s never tried to learn

Leave my zeal to congeal

On my spinning wheel

And I will stretch it out until

It’s clear that there is nothing to reveal

Here it comes again

That old feeling that

I’m not good enough

And where I am sat

The bird song I can hear

Consoles me with the thought

That my own vanity

Sure will count for none

In a large Newcastle hotel room

Casanova copulates again

Technique being of the very best

He’s scooching each and every test

And fuels inside his lover’s breast

His own reality

And we get what we get

Life deceives us yet

Not that it’s of your concern

But we’ve learned all there is to learn

Leave our zeal to congeal

On the spinning wheel

And we will stretch it out until

It’s clear that there is nothing

We will stretch it out until

It’s clear that there is nothing

We will stretch it out until

It’s clear that there is nothing to reveal

We will stretch it out until (We will stretch it out)

It’s clear that there is nothing

We will stretch it out until (We will stretch it out)

It’s clear that there is nothing

We will stretch it out until

It’s clear that there is nothing to reveal

Moeite om zijn cagoule naar beneden te trekken

Een stille geleerde verlaat de bibliotheek

Struikelend naar beneden

Hij draagt ​​veel te veel lagen

Maar voedt de zachte zomerlucht

Is niet de werkelijkheid

En hij krijgt wat hij krijgt

Het leven bedriegt hem nog

Kijk naar hem en je zult het onderscheiden

Iemand die echt probeert te leren

Laat zijn ijver stollen

Op het spinnewiel

En hij zal het uitrekken tot

Het is duidelijk dat er niets te onthullen valt

Euhm

Wakker worden met een vroege zomerse dageraad

Ik lig in bed en droom de dag weg

Kijken hoe evenementen zullen uitpakken

Ik hoef me niet te haasten om eruit te komen

Van dit oververhitte bed

De realiteit onder ogen zien

En ik krijg wat ik krijg

Het leven bedriegt me nog steeds

Kijk naar mij en je zult het zien

Iemand die nog nooit heeft geprobeerd te leren

Laat mijn ijver stollen

Op mijn spinnewiel

En ik zal het uitrekken tot

Het is duidelijk dat er niets te onthullen valt

Hier komt het weer

Dat oude gevoel dat

Ik ben niet goed genoeg

En waar ik zat

Het vogelgezang dat ik kan horen

Troost me met de gedachte

Dat mijn eigen ijdelheid

Zal zeker voor niets tellen

In een grote hotelkamer in Newcastle

Casanova copuleert weer

Techniek is van de allerbeste

Hij scoocht elke test

En brandstof in de borst van zijn geliefde

Zijn eigen realiteit

En we krijgen wat we krijgen

Het leven bedriegt ons nog steeds

Niet dat het jouw zorg is

Maar we hebben alles geleerd wat er te leren valt

Laat onze ijver stollen

Op het spinnewiel

En we zullen het uitrekken tot

Het is duidelijk dat er niets is

We rekken het uit tot:

Het is duidelijk dat er niets is

We rekken het uit tot:

Het is duidelijk dat er niets te onthullen valt

We zullen het uitrekken tot (We zullen het uitrekken)

Het is duidelijk dat er niets is

We zullen het uitrekken tot (We zullen het uitrekken)

Het is duidelijk dat er niets is

We rekken het uit tot:

Het is duidelijk dat er niets te onthullen valt