The Quest - Suidakra

Still the giants dance

At salisbury plain

Still my spirit wanders

To reach this higher aim

Straight to foreign shores of distance

We call the gods

For a quest of truth and wisdom

As long as you see the giants dance

My spirit wanders through the land

Led by the strength of bran

And the timeless kings of Avalon

The four winds of the land

I will strive for the caldron

Led by the swiftness of winds

I will wander through the farest glens

My sentence is my deed

Is there a view of sense unknown?

Craving for some armament to outlast

This cold royal path

I can hear them call

The king must fall

Strayed by the four winds

Over the land and far away

Through the dark and cold

Hear my song of grief

But there’s a tune that gone astray

While the world grow old

Each tone that ever met the wind

Finally reaches Math and so me

Sight and breathless I am

Believe and trust is a value for the weak

Nog steeds dansen de reuzen

Op de vlakte van Salisbury

Nog steeds dwaalt mijn geest af

Om dit hogere doel te bereiken

Rechtstreeks naar buitenlandse kusten van afstand

We noemen de goden

Voor een zoektocht naar waarheid en wijsheid

Zolang je de reuzen ziet dansen

Mijn geest dwaalt door het land

Geleid door de kracht van zemelen

En de tijdloze koningen van Avalon

De vier winden van het land

Ik zal streven naar de ketel

Geleid door de snelheid van de wind

Ik zal door de verste glens dwalen

Mijn zin is mijn daad

Is er een mening van zin onbekend?

Verlangen naar wat bewapening om langer mee te gaan

Dit koude koninklijke pad

Ik kan ze horen bellen

De koning moet vallen

Verdwaald door de vier winden

Over het land en ver weg

Door het donker en de kou

Hoor mijn lied van verdriet

Maar er is een deuntje dat verdwaald is

Terwijl de wereld oud wordt

Elke toon die ooit de wind ontmoette

Eindelijk bij wiskunde en dus ik

Zicht en ademloos ben ik

Geloof en vertrouwen is een waarde voor de zwakken