Toro - Sondaschule

Ich stand grad kauend auf der wiese grad beim ersten morgenlicht

Da fährt ein laster auf den hof oh nein mein gott jetzt holen sie mich

Jetzt geht es sicherlich zum schlachthof diesmal haben sie mich gewählt

So wie damals meine eltern meine tage sind gezählt

Erst holten sie mutter ab vater folgte ihr danach

Sie wurden dann zu rinderhack und in folie abgepackt

Doch dank schweinepest und rinderwahn

Vergammelten sie als sonderangebot im supermarkt

Plötzlich hält der laster an und die klappe öffnet sich

Mir fällt ein riesen stein vom herzen denn der schlachthof ist es nicht

1000de von menschen schwenken jubelnd den sombrero

Da fällt mein blick auf ihn enrique la torrero

Von seiner schillernden gestalt bin ich schwerstens fasziniert

Wär da nicht dies rote tuch das mich ziemlich irritiert

Mit dem tuch in seiner hand hampelt er spastisch vor mir rum

Wenn er sofort nicht damit aufhört ja dann ramme ich ihn um

Gleich hat er mich soweit das mir die hutschnur explodiert

Dann sorge ich dafür dass er sein lebenslicht verliert

Der spieß in meinem nacken schmerzt die menge tobt vor spaß

Doch schon nach meinem ersten hieb bricht sein genick durch und das wars

Zwar verabscheu ich gewalt doch in dem fall war es notwehr

Hätt ich nicht so gehandelt wäre ich es der jetzt tot wär

Am anfang noch umjubelt jetzt buhen sie mich aus

Sie fangen mich und führen mich aus der arena raus

Durch den langen dunklen gang wo schon der laster steht

Und diesmal bin ich sicher wohin die reise geht

Ik was net aan het kauwen op de weide bij het eerste licht

Er rijdt een vrachtwagen het erf op, oh nee mijn god, pak me nu

Nu gaat het zeker naar het slachthuis deze keer kozen ze mij

Net zoals mijn ouders deden, zijn mijn dagen geteld

Eerst pakten ze moeder op en daarna volgde vader haar

Ze werden vervolgens vermalen tot rundergehakt en in folie gewikkeld

Maar dankzij varkenspest en gekkekoeienziekte

Ze rotten weg als speciale aanbieding bij de supermarkt

Plots stopt de vrachtwagen en gaat het luik open

Er valt een enorme last van mijn hart omdat het slachthuis dat niet is

Duizenden mensen zwaaien juichend met hun sombrero

Dan vallen mijn ogen op hem enrique la torrero

Ik ben enorm gefascineerd door zijn oogverblindende figuur

Als het niet voor deze rode doek was die me behoorlijk irriteerde

Met de doek in zijn hand springt hij krampachtig voor me uit

Als hij niet meteen stopt, ja, dan ram ik hem neer

Meteen kreeg hij me zo ver dat mijn hoedkoord explodeerde

Dan zorg ik ervoor dat hij zijn levenslicht verliest

De speer in mijn nek doet pijn, de menigte wordt wild van plezier

Maar na mijn eerste klap knapt zijn nek erdoorheen en dat is het dan

Hoewel ik geweld haat, was het in dit geval zelfverdediging

Als ik niet zo had gehandeld, zou ik nu dood zijn

Eerst gejuicht, nu juichen ze me toe

Ze vangen me en leiden me uit de arena

Door de lange, donkere gang waar de vrachtwagen al geparkeerd staat

En deze keer weet ik zeker waar de reis heen gaat