Ruf mich an - Sondaschule

Seit jenem Tag rufst du nicht an

Ich gammel rum oft stundenlang

Ich stolper über dies und über das

Weil ich ja wirklich immer alles liegen lass

Oh mann ich komm dagegen einfach nicht mehr an

Wenns schimmelt fass ichs nicht mehr an

Komm verzeih mir ich war dumm

Ich komm vor Wäschebergen um

Ich hab mich oft gefragt wie

Man das schaffen kann

Bitte Mama ruf mich wieder an

Sinds die dag heb je niet meer gebeld

Ik hang vaak uren rond

Ik struikel over dit en over dat

Want ik laat echt altijd alles achter

Oh man, ik kan er gewoon niet meer tegen

Als het beschimmeld raakt, raak ik het niet meer aan

Kom op, vergeef me, ik was dom

Ik sterf voor bergen wasgoed

Ik heb me vaak afgevraagd hoe

je kunt het

Alsjeblieft mama bel me nog een keer