Nihayet - Sezen Aksu

Uyandım, bembeyaz bir sabahtı

Son yıllardaki en sert ayazdı

Sıcacıktın, taze kahve tadında

Havalandı kalbim kuş kanadında

Oysa umut ne kadar azdı

Gündelikti, anlıktı, birazdı

Okşarken inatçı saçlarını

Hissettiğim kara kışta sarı yazdı

Nihayet, nihayet, nihayet

Diyar diyar gezdim, geldim

Safiyeti sezdim, geldim

Kendi ateşine yanan pervaneydim

Yalanımdan bezdim, geldim

Diyar diyar gezdim, geldim

Safiyeti sezdim, geldim

Kendi ateşine yanan pervaneydim

Yalnızımdan bezdim, geldim

Uzandım, örttüm bağrını usulca

Öptüm olgun erik gibi ağzını

Yürekten bir dua kondurdum alnına

«Tadını çıkar.»

dedim kalbime

Oysa umut ne kadar azdı

Gündelikti, anlıktı, birazdı

Okşarken inatçı saçlarını

Hissettiğim kara kışta sarı yazdı

Nihayet, nihayet, nihayet

Diyar diyar gezdim, geldim

Safiyeti sezdim, geldim

Kendi ateşine yanan pervaneydim

Yalanımdan bezdim, geldim

Diyar diyar gezdim, geldim

Safiyeti sezdim, geldim

Kendi ateşine yanan pervaneydim

Yalnızımdan bezdim, geldim

Ik werd wakker, het was een witte ochtend

Het was de zwaarste lente van de afgelopen jaren

Je was warm, smaakte naar verse koffie

Mijn hart vloog op de vleugel van een vogel

Maar hoe weinig hoop was

Het was elke dag, het was kortstondig, het was een beetje

Je hardnekkige haar strelen

Schreef geel in de zwarte winter die ik voelde

eindelijk, eindelijk, eindelijk

Ik reisde het land, ik kwam

Ik voelde zuiverheid, ik kwam

Ik was de propeller die in zijn eigen vuur brandde

Ik ben moe van mijn leugen, ik kwam

Ik reisde het land, ik kwam

Ik voelde zuiverheid, ik kwam

Ik was de propeller die in zijn eigen vuur brandde

Ik ben het zat om alleen te zijn, ik kwam

Ik ging liggen, ik bedekte je boezem zachtjes

Ik kuste je mond als een rijpe pruim

Ik leg een oprecht gebed op je voorhoofd

"Geniet ervan."

Ik zei tegen mijn hart

Maar hoe weinig hoop was

Het was elke dag, het was kortstondig, het was een beetje

Je hardnekkige haar strelen

Schreef geel in de zwarte winter die ik voelde

eindelijk, eindelijk, eindelijk

Ik reisde het land, ik kwam

Ik voelde zuiverheid, ik kwam

Ik was de propeller die in zijn eigen vuur brandde

Ik ben moe van mijn leugen, ik kwam

Ik reisde het land, ik kwam

Ik voelde zuiverheid, ik kwam

Ik was de propeller die in zijn eigen vuur brandde

Ik ben het zat om alleen te zijn, ik kwam