Blacksmith's Prayer - Seth Lakeman

My fire extinct

My forge decayed

By the side of my bench

My old vice is laid

My anvil and hammer

Lie gathering dust

My powerful bellows

Have lost their thrust

Hearts now cased in steel

To a blacksmith’s prayer I will kneel

Those burning sparks

They scorched the dirt

They lit the sky

And fell to the earth

I smelt and forged

Fused and bent

I dug the core

Now my years are spent

Hearts now cased in steel

To a blacksmith’s prayer I will kneel

Salt, sweat and steam

It came trickling down

My labour’s love

Now rest in the ground

Sharp nails and chained

Spike, rings and blades

They all reside

In a world handmade

Hearts now cased in steel

To a blacksmith’s prayer I will kneel

So hard it was to rest it on the ground

So hard it was to sleep without a sound

So hard without the smoke

Those fingers around my throat

So hard it was to lay my body down

So hard without the smoke

Those fingers around my throat

So hard it was to lay my body down

My fire extinct

My forge decayed

By the side of my bed

These words are laid

Burnt brittle hands

Lie gathering dust

My pounding soul has lost its thrust

Hearts now cased in steel

To a blacksmith’s prayer I will kneel

Mijn vuur is gedoofd

Mijn smederij is vervallen

Aan de zijkant van mijn bank

Mijn oude bankschroef is gelegd

Mijn aambeeld en hamer

Lig stof te verzamelen

Mijn krachtige balg

Zijn hun stuwkracht kwijt

Harten nu omhuld met staal

Voor het gebed van een smid zal ik knielen

Die brandende vonken

Ze verschroeiden het vuil

Ze verlichtten de lucht

En viel op de aarde

Ik rook en vervalste

Gefuseerd en gebogen

Ik heb de kern gegraven

Nu zijn mijn jaren verstreken

Harten nu omhuld met staal

Voor het gebed van een smid zal ik knielen

Zout, zweet en stoom

Het kwam naar beneden druppelen

De liefde van mijn werk

Rust nu uit in de grond

Scherpe spijkers en geketend

Spike, ringen en messen

Ze wonen allemaal

In een handgemaakte wereld

Harten nu omhuld met staal

Voor het gebed van een smid zal ik knielen

Het was zo moeilijk om het op de grond te laten rusten

Zo moeilijk was het om te slapen zonder geluid

Zo moeilijk zonder de rook

Die vingers om mijn keel

Zo moeilijk was het om mijn lichaam neer te leggen

Zo moeilijk zonder de rook

Die vingers om mijn keel

Zo moeilijk was het om mijn lichaam neer te leggen

Mijn vuur is gedoofd

Mijn smederij is vervallen

Aan de zijkant van mijn bed

Deze woorden zijn gelegd

Verbrande broze handen

Lig stof te verzamelen

Mijn bonzende ziel heeft zijn stuwkracht verloren

Harten nu omhuld met staal

Voor het gebed van een smid zal ik knielen