Раны - Серебряная свадьба

Эх, ночка тёмная, зто, за что?

Ушел мой миленькай в полупальто!

Ушел он в кепочке к какой-то девочке…

Была любовь у нас, теперь не то!

А в сердце раны, как океаны!

А сердце стонет,

как-будто тонет.

Судьба — разлука, любовь — падлюка!

Зачем смеёшься с беды моей?

Не возвернуть любовь, не развернуть!

Ах, сердце бедное, скорей забудь,

как мы любилися, в траву валилися,

как слёзы лилися к ему на гдудь!

А в сердце раны, как океаны!

А сердце стонет,

как-будто тонет.

Судьба — разлука, любовь — падлюка!

Зачем смеёшься с беды моей?

Eh, de nacht is donker, waarom, waarom?

Mijn kleine is weg in een korte jas!

Hij liet een petje achter bij een meisje...

We hadden liefde, nu niet meer!

En in het hart zijn er wonden als oceanen!

En het hart kreunt

alsof het zinkt.

Het lot is scheiding, liefde is een klootzak!

Waarom lach je om mijn ongeluk?

Geef liefde niet terug, zet niet in!

Oh, arm hart, vergeet het maar

hoe we liefhadden, viel in het gras,

wat stroomden de tranen tot hem!

En in het hart zijn er wonden als oceanen!

En het hart kreunt

alsof het zinkt.

Het lot is scheiding, liefde is een klootzak!

Waarom lach je om mijn ongeluk?