Cassiopeia - Sara Bareilles

Come in close now it’s time to tell the story

Long ago, and so many years before we

Ever were, ever dreamed we even could be

There was her and her very first heartbeat

All alone in a corner of the night sky

Spiral bones of a supernova starlight

Fell in love with another burning bright

She dreamed of a way to ignite she said

Tonight

Come on, come on collide

Break me to pieces I

I think you’re just like heaven

Why, come on, come on collide

Let’s see what a fire feels like

I bet it’s just like heaven

Just like heaven

Just like heaven

Such a shame nowhere near even a near miss

Light years away from the hope of being sun-kissed

Anchored home in her interstellar sea but

Poor lonely Cassiopeia

So she sighs and she burns with desperation

Learns to cry over love of constellations

Then a spark from a star shooting too close

They both smiled «What a day to explode»

She said

Tonight

Come on, come on collide

Break me to pieces I

I think you’re just like heaven

Why, come on, come on collide

Let’s see what a fire feels like

I bet it’s just like heaven

Just like heaven

Just like heaven

Long ago in a sky built before us

A supernova grew up to be stardust

Kom dichtbij, nu is het tijd om het verhaal te vertellen

Lang geleden, en zoveel jaren voordat we

Ooit waren, ooit gedroomd dat we zelfs zouden kunnen zijn

Daar was zij en haar allereerste hartslag

Helemaal alleen in een hoek van de nachtelijke hemel

Spiraalvormige botten van een supernova-sterlicht

Verliefd op een ander brandend helder

Ze droomde van een manier om te ontsteken, zei ze:

Vanavond

Kom op, kom op botsen

Breek me aan stukken I

Ik denk dat je net als de hemel bent

Waarom, kom op, kom op botsen?

Laten we eens kijken hoe een vuur aanvoelt

Ik wed dat het net de hemel is

Net als de hemel

Net als de hemel

Zo jammer, zelfs niet in de buurt van een bijna-ongeluk

Lichtjaren verwijderd van de hoop om door de zon gekust te worden

Verankerd huis in haar interstellaire zee, maar

Arme eenzame Cassiopeia

Dus ze zucht en ze brandt van wanhoop

Leert huilen om liefde voor sterrenbeelden

Dan een vonk van een ster die te dichtbij schiet

Ze glimlachten allebei "Wat een dag om te ontploffen"

Ze zei

Vanavond

Kom op, kom op botsen

Breek me aan stukken I

Ik denk dat je net als de hemel bent

Waarom, kom op, kom op botsen?

Laten we eens kijken hoe een vuur aanvoelt

Ik wed dat het net de hemel is

Net als de hemel

Net als de hemel

Lang geleden in een hemel die voor ons is gebouwd

Een supernova groeide op tot sterrenstof