Between the Lines - Sara Bareilles

Time to tell me the truth

To burden your mouth for what you say

No pieces of paper in the way

'Cause I can’t continue pretending to choose

These opposite sides on which we fall

The loving-you-laters, if at all

No right minds could wrong be

This many times

My memory is cruel

I’m queen of attention to details

Defending intentions if he fails

Until now: he told me her name

It sounded familiar in a way

And I could have sworn I’d heard him say it

Ten thousand times

Oh, If only I had been listening

Leave unsaid unspoken

Eyes wide shut, unopened

You and me

Always between the lines

Between the lines

I thought I, thought I was ready to bleed

That we’d move from the shadows on the wall

And stand in the center of it all

Too late, two choices: to stay or to leave

Mine was so easy to uncover

He’d already left with the other

So I’ve learned to listen through silence

Leave unsaid unspoken

Eyes wide shut, unopened

You and me, always be-

You and me, always be-

I tell myself all the words he surely meant to say

I’ll talk until the conversation doesn’t stay on

«Wait for me, I’m almost ready»

When he meant, «Let go»

Leave unsaid unspoken

Eyes wide shut, unopened

You and me, always be-

You and me, always between the lines

Between the lines

Between the lines

Mmm…

Tijd om me de waarheid te vertellen

Om je mond te belasten voor wat je zegt

Geen stukjes papier in de weg

Omdat ik niet kan blijven doen alsof ik kies

Deze tegenovergestelde kanten waarop we vallen

De liefdevolle-je-laters, als ze al zijn

Er kunnen geen goede geesten verkeerd zijn

Dit vaak

Mijn geheugen is wreed

Ik ben een koningin van aandacht voor details

Voornemens verdedigen als hij faalt

Tot nu toe: hij vertelde me haar naam

Het klonk op een bepaalde manier bekend in de oren

En ik zou zweren dat ik het hem had horen zeggen

Tienduizend keer

Oh, had ik maar geluisterd

Laat onuitgesproken onuitgesproken

Ogen wijd dicht, ongeopend

Jij en ik

Altijd tussen de regels

Tussen de lijnen

Ik dacht dat ik, dacht dat ik klaar was om te bloeden

Dat we uit de schaduwen op de muur zouden komen

En sta in het midden van alles

Te laat, twee keuzes: blijven of vertrekken

De mijne was zo gemakkelijk te ontdekken

Hij was al vertrokken met de ander

Dus ik heb geleerd te luisteren door stilte

Laat onuitgesproken onuitgesproken

Ogen wijd dicht, ongeopend

Jij en ik, altijd...

Jij en ik, altijd...

Ik vertel mezelf alle woorden die hij zeker bedoelde te zeggen

Ik praat totdat het gesprek niet doorgaat

"Wacht op me, ik ben bijna klaar"

Toen hij bedoelde: "Laat los"

Laat onuitgesproken onuitgesproken

Ogen wijd dicht, ongeopend

Jij en ik, altijd...

Jij en ik, altijd tussen de regels

Tussen de lijnen

Tussen de lijnen

mmm…