Я знаю... - Санчес

Крис:

Где те люди, кем были мы?

Их больше нет, остыли следы…

Мы не любим и не мечтаем,

Но летаем, разгоняясь, горячим чаем.

Возле стойки или перед столиком стоя

Мы стоим несколько ниже, чем из себя строим.

Ищем свет во тьме, дабы отойти от дел

Или счастье в толпе легкодоступных тел

Как мало времени потеряно

И теряем эти минуты намеренно

Переубеждаем, тянем за собой на дно

Тех, кто пока выбраться не смог

Едкий смок и каждый день похмелье

Снова мы в завязке со следующей недели

Мы поняли давно — иначе уже не будет…

Поиски скорости и люди, люди, люди…

Я знаю, мой путь не доведет до рая…

Я знаю, то, что судьба слепая

Я знаю, будут закрытые двери

Как испытание… в остальном, увы, не уверен…

Санчес:

Это дорога назад, но она прямая

В серпантинах рая всё живое умирает…

Вариантов нет, а зло удачу тащит

Когда нет будущего в настоящем

Эпоха полностью сети — цифра — нет пленок

Дети в интернете — «virtuality» с пеленок

Это твой путь вперед… от мала до велика

C неба до земли и снова в небо — один, лишь, миг…

Что бы такого сделать, дабы открыть глаза?

Я думаю, что вижу, — надо еще много сказать

И мне уже не кричать, голос мне мой сказал:

«Угомонись уже, наверно, открой глаза!

«Живи для себя, живи, как хочешь ты

Или дальше меряй этот пресс карманной пустоты»

Но, знаешь — я так не могу — и это не моё

Моё — это когда уверенно вперед ступаешь вдвоем

Вот тогда есть смысл в пройденных часах

Тогда увидишь красоту в обычных местах

Тогда, когда найдёшь именно ту

Перестанешь верить в пустоту…

Я знаю, мой путь не доведет до рая…

Я знаю, то, что судьба слепая

Я знаю, будут закрытые двери

Как испытание… в остальном, увы, не уверен…

Кислый:

Не проститься с прошлым.

Не в частности, не в общем.

Не смыть картину с кожи, забыть всё, что тревожит.

Чего дороже?

Занять своё место в ложе.

Теряя гроши, быть честным, а не пошлым

«Себе дороже» — говорила мама Сережи —

«Если ты будешь сам к себе неосторожен

Ты будешь брошен!

И эту ношу

Пронесешь в себе по жизни, под кожей…»

Но мал и глуп Сережа был и не унял свой пыл

Дразнил судьбу направо и налево, не жалел сил

Был очарователен в своих безумствах роли

Люди сжимали зубы, но продолжали корчится от боли

Всё же на воле — пора собирать камни!

Как ветер в поле — пора разжигать пламя!

Быть вечно пьяным или под планом

Эта дорога никак не доведет до рая…

Я знаю, мой путь не доведет до рая…

Я знаю, то, что судьба слепая

Я знаю, будут закрытые двери

Как испытание… в остальном, увы, не уверен…

Kris:

Waar zijn de mensen die we waren?

Ze zijn er niet meer, de sporen zijn afgekoeld...

We houden niet van en we dromen niet

Maar we vliegen, versnellend, met hete thee.

Bij de toonbank of staand voor de tafel

We staan ​​wat lager dan we ons voordoen.

We zoeken licht in de duisternis om met pensioen te gaan

Of geluk in een menigte van gemakkelijk bereikbare lichamen

Hoe weinig tijd wordt verspild?

En we verliezen deze minuten expres

We overtuigen, we trekken ons naar de bodem

Diegenen die er nog niet uit zijn kunnen komen

Scherpe rook en elke dag een kater

Vanaf volgende week zijn we weer in actie

We begrepen het al lang geleden - er zal geen andere manier zijn ...

De zoektocht naar snelheid en mensen, mensen, mensen...

Ik weet dat mijn pad niet naar het paradijs zal leiden...

Ik weet dat het lot blind is

Ik weet dat er gesloten deuren zullen zijn

Als een test... de rest, helaas, ik weet het niet zeker...

Sanchez:

Dit is de weg terug, maar het is rechtdoor

In de slangen van het paradijs sterven alle levende wezens...

Er zijn geen opties, maar het kwaad sleept geluk

Als er geen toekomst is in het heden

Het tijdperk van het volledig genetwerkte - digitaal - geen films

Kinderen op internet - "virtualiteit" vanaf de wieg

Dit is jouw weg vooruit... van klein naar groot

Van de lucht naar de aarde en terug naar de lucht - een, alleen, een moment ...

Wat zou jij doen om je ogen te openen?

Ik denk dat ik het zie - er is nog veel meer te zeggen

En ik kan niet meer schreeuwen, mijn stem zei tegen mij:

'Rustig maar, waarschijnlijk, open je ogen!

"Leef voor jezelf, leef zoals je wilt

Of ga door met het meten van deze pers van zakleegte"

Maar weet je - ik kan dat niet - en het is niet van mij

De mijne is wanneer je vol vertrouwen samen naar voren stapt

Dat is wanneer er een betekenis is in de verstreken uren

Dan zul je schoonheid zien op gewone plaatsen

Als je dan de juiste vindt

Stop met geloven in leegte...

Ik weet dat mijn pad niet naar het paradijs zal leiden...

Ik weet dat het lot blind is

Ik weet dat er gesloten deuren zullen zijn

Als een test... de rest, helaas, ik weet het niet zeker...

Zuur:

Zeg geen vaarwel tegen het verleden.

Niet in het bijzonder, niet in het algemeen.

Was de foto niet van je huid, vergeet alles wat je zorgen baart.

Wat is duurder?

Neem plaats in de box.

Penny's verliezen, wees eerlijk, niet vulgair

"Je bent dierbaarder" - zei Serezha's moeder -

"Als je niet voorzichtig bent met jezelf"

Je wordt gegooid!

En ik draag dit

Je draagt ​​het door je leven, onder je huid…”

Maar Seryozha was klein en dom en kalmeerde zijn enthousiasme niet

Geplaagd lot rechts en links, kosten noch moeite gespaard

Was charmant in zijn gekke rollen

Mensen klemden hun tanden op elkaar, maar bleven kronkelen van de pijn

Toch, naar believen - het is tijd om stenen te verzamelen!

Zoals de wind in het veld - het is tijd om de vlam aan te steken!

Om voor altijd dronken te zijn of onder het plan

Deze weg zal nooit naar het paradijs leiden...

Ik weet dat mijn pad niet naar het paradijs zal leiden...

Ik weet dat het lot blind is

Ik weet dat er gesloten deuren zullen zijn

Als een test... de rest, helaas, ik weet het niet zeker...