Вселенная - Санчес

Мир — это наш дом, дом — это наш мир.

Мы одиноки, жестоки, играя в пир среди чумы,

Увы — это правда.

И если прав ты, всё равно — это тир,

Где мишени не выбираются,

А кукловоды быть добрей не собираются.

Под куполом этого собрания звезд —

Обрати внимание!

Хотя бы чуть-чуть на размах Вселенной

Здесь и сейчас кратковременно, бренно…

С иронией все наши явления

Будут помнить через поколения

Летопись времен теперь сохранена

Под кривым зеркалом — она ранена,

Но есть ли смысл — ее такой нести,

Полной отравы, зла, яда и лести?

Нет родной речи, есть макулатура…

Эй, современник, бл*ть, читай литературу!

Цени что есть — не плач, твой плач

Не будет услышан — ты сам себе палач…

В другом измерении сумей услышать

То, благодаря чему выжить

Вселенная жестока — ее красота

Неописуема… Очертания необъятны…

На небе бездна — звезд полна

Звездам нет счета, бездне — дна…

Смотри, не отрывая взора…

Это ансамбль небесных просторов

В пустоте бездонной вселенной

Полной звезд, моментов не тленных

Все бренно, что имеет начало

Вселенная — с бесконечным забралом…

Не охватить её…

Неописуем ансамбль в хороводе

Творений необъятной природы

Омывают берега — придают силы

Эти дали — небесные светила

Нам не увидеть, не понять красоту

Меняя каждый раз вечное на суету

Не кому не нужных стен кирпича

Холода и темени душ

Сорвать куш в сырости и грязи этих луж

Это тушь всё!

Превратиться в пыль

Тертый песок среди точек, строк…

И этот смог — осадок времени

Ничтожен для вселенной… Неприемлем!

Эти краски неисчерпаемы

Кирпичики Вселенной…

Жизни ископаемые…

На небе бездна — звезд полна

Звездам нет счета, бездне — дна

Смотри… не отрывая взора

Это ансамбль небесных просторов

В пустоте бездонной вселенной

Полной звезд, моментов нетленных

Все бренно, что имеет начало

Вселенная — с бесконечным забралом…

De wereld is ons huis, het huis is onze wereld.

We zijn eenzaam, wreed, spelen een feest te midden van de pest,

Helaas, het is waar.

En als je gelijk hebt, het is nog steeds een schietbaan,

Waar de doelen niet worden gekozen,

En de poppenspelers zullen niet vriendelijker zijn.

Onder de koepel van deze verzameling sterren -

Let op!

In ieder geval een beetje op de schaal van het heelal

Hier en nu voor een korte tijd, bederfelijk...

Met ironie, al onze verschijnselen

Zal generaties lang herinnerd worden

De kroniek der tijden is nu opgeslagen

Onder een vervormende spiegel - ze is gewond,

Maar heeft het zin om het zo te dragen,

Vol vergif, kwaad, vergif en vleierij?

Er is geen moedertaal, er is oud papier ...

Hé, tijdgenoot, verdomme, lees literatuur!

Waardeer wat is - huil niet, jouw huil

Er wordt niet naar je geluisterd - je bent je eigen beul ...

In een andere dimensie, kunnen horen

Wat maakt het mogelijk om te overleven?

Het universum is wreed - zijn schoonheid

Onbeschrijfelijk... De contouren zijn immens...

Er is een afgrond in de lucht - vol sterren

De sterren tellen niet, de afgrond heeft geen bodem...

Kijk zonder je ogen af ​​te wenden...

Dit is een ensemble van hemelse uitgestrektheden

In de leegte van het bodemloze universum

Vol sterren, momenten zijn niet vergankelijk

Alles is vergankelijk dat een begin heeft

Het heelal - met een oneindig vizier...

Omarm het niet...

Een onbeschrijfelijk ensemble in een rondedans

Creaties van immense natuur

Was de kusten - geef kracht

Deze afstanden zijn hemellichamen

We zien niet, begrijpen de schoonheid niet

Elke keer dat het eeuwige wordt verwisseld voor ijdelheid

Niemand heeft bakstenen muren nodig

Koud en de kroon van zielen

Raak de jackpot in de vochtigheid en modder van deze plassen

Het is allemaal inkt!

Verander in stof

Geraspte zand tussen stippen, lijnen ...

En deze smog is een bezinksel van de tijd

Onbeduidend voor het universum ... Onaanvaardbaar!

Deze kleuren zijn onuitputtelijk

Bakstenen van het heelal...

Fossiele levens...

Er is een afgrond in de lucht - vol sterren

De sterren tellen niet, de afgrond is de bodem

Kijk... zonder je ogen af ​​te wenden

Dit is een ensemble van hemelse uitgestrektheden

In de leegte van het bodemloze universum

Vol sterren, onvergankelijke momenten

Alles is vergankelijk dat een begin heeft

Het heelal - met een oneindig vizier...