Distress - Sabaoth

I don’t come to conquer your flesh tonight

¡O beast!

In whom are the sins of the race, nor to stir

In your foul tresses a mournful tempest

Beneath the fatal boredom my kisses pour

A heavy sleep without those dreams that creep

Under curtains alien to remorse, i ask of your bed

Sleep you can savour after your dark deceits

You who know more of Nothingness than the dead

For Vice, gnawing this inborn nobleness of mine

Marked me, like you, with its sterility

But shroud-haunted, pale, destroyed, I flee

While that heart no tooth of any crime

Can wound lives in your breast of stone

Frightened of dying while I sleep alone

Ik kom vanavond niet om je vlees te veroveren

¡O beest!

In wie zijn de zonden van het ras, noch om te roeren

In je vuile lokken een treurige storm

Onder de fatale verveling stromen mijn kussen

Een zware slaap zonder die dromen die kruipen

Onder gordijnen die vreemd zijn aan wroeging, vraag ik om je bed

Slaap waarvan je kunt genieten na je duistere bedrog

Jij die meer weet van het Niets dan de doden

Voor Vice, knagen aan deze aangeboren nobelheid van mij

Markeerde mij, net als jij, met zijn onvruchtbaarheid

Maar door een lijkwade achtervolgd, bleek, vernietigd, vlucht ik

Terwijl dat hart geen tand heeft van enige misdaad

Kan levens verwonden in je borst van steen

Bang om dood te gaan terwijl ik alleen slaap